Wyszukiwarka:

 


 




katri vala
KATRI VALA
(1901–1944). Fińska poetka, nauczycielka, członkini grupy literackiej Tulenkantajat (Niosący ogień).
 
 
BEATÁ VARGOVÁ-KURACINOVÁ
Urodziła się w 1948 r. w Trnavie, gdzie mieszka. Poetka słowacka. Ukończyła studia pedagogiczne na Uniwersytecie Komenskiego w Prešovie i pracowała jako nauczycielka. Publikowała w prasie literackiej i antologiach. Wydała cztery tomy poezji i dwie książki dla dzieci. Jest współautorką zboru limeryków w dialekcie trnavskim. Ukazały się dwie płyty CD z jej piosenkami.
 
jukka viikilä
JUKKA VIIKILÄ
Ur. w 1973 r. Fiński pisarz, dramaturg i poeta, absolwent Akademii Teatralnej w Helsinkach. Nauczyciel kreatywnego pisania, autor słuchowisk radiowych i tekstów piosenek, współtwórca poetyckiej Ensyklopedia (2011, wyd. Poesia). Zdobył uznanie krytyków i publiczności po publikacji tomów poezji Runoja i Runoja II (Wiersze I, 2008, i Wiersze II, 2010, wyd. Gummerus). Jego debiutancka, oparta na słuchowisku radiowym powieść Akvarelleja Engelin kaupungista (Akwarele miasta Engela, 2016, wyd. Gummerus) zdobyła najważniejszą nagrodę literacką w Finlandii. Doceniono ją za zajmujący obraz dziewiętnastowiecznych Helsinek oraz poetycki język. W roku 2018 opublikował w wydawnictwie Otava zbiór anegdot o Finach i fińskości Suomalainen vuosi (Fiński rok), a jesienią 2021 ukazała się jego druga powieść Taivaallinen vastaanotto (Niebiańskie przyjęcie).
 
 
VILLAMEDIANA
(1582–1622). Właśc. Don Juan de Tassis y Peralta, w Hiszpanii znany jako hrabia Villamediana. Hiszpański arystokrata i poeta o awanturniczym i ekscentrycznym temperamencie, skrytobójczo zamordowany w Madrycie 21 sierpnia 1622 (prawdopodobnie za domniemany romans z żoną króla Filipa IV Izabelą Francuską). Jako poeta związany z konceptyzmem, uprawiał lirykę i satyrę. Wedle badaczy pierwowzór postaci Don Juana. Jego burzliwe życie i tragiczna śmierć zainspirowały wielu pisarzy i malarzy (m.in. Murilla, Caravaggia, Velazqueza). Więcej o nim czytaj w esejach Gregoria Marañona Don Juan. Sława i nędza księcia de Villamediana i Piotra Sobolczyka Homoerotyczny barok. Wokół dwóch wierszy Villamediany.
 
 
NICHOLAS VIRGILIO
Ur. w 1928 r. w Camden (New Jersey) – zm. w 1989 r. w Waszyngtonie, poeta amerykański. Studiował w College of South Jersey i na Temple University. W 1985 ogłosił drukiem Selected Haiku (drugie wydanie: 1988).
 
václav vokolek
VÁCLAV VOKOLEK
Ur. w 1947 r. w Děčínie w północnych Czechach. Syn katolickiego poety i eseisty Vladimíra Vokolka. Poeta, prozaik, eseista, autor prac o kulturze czeskich ziem. Także malarz, grafik, autor publikacji bibliofilskich oraz twórca projektów fotograficzno-literacko-muzycznych. Po niedokończonych studiach wyższych był zarządcą zamku, pracownikiem muzeum i konserwatorem dzieł sztuki. Po 1989 r. redaktor czasopism, współtwórca wydawnictwa „Triada”. Od roku 1995 wykładowca Wyższej Zawodowej Szkoły Publicystyki w Pradze. Opublikował kilkadziesiąt książek, w tym również zakazaną dawniej twórczość ojca i innych członków rodziny. Interesuje się kulturą polską. W latach siedemdziesiątych XX w. miał kilka wystaw w Polsce (nie mogąc wówczas wystawiać w Czechosłowacji). Kilkakrotnie odwiedził Dolny Śląsk po roku 2000, m.in. w roku 2017 w Kłodzku miała miejsce duża wystawa jego malarstwa, a w Wałbrzychu odbyło się spotkanie autorskie. Jego wiersze i fragmenty prozy były kilkakrotnie prezentowane we „Frazie”. Mieszka w Milovicach.
 
jarosław wach
JAROSŁAW WACH
Ur. 1980 r. w Świdniku. Absolwent filologii polskiej UMCS, obecnie doktorant na Wydziale Humanistycznym. Od 2005 r. członek zespołu redakcyjnego „Akcentu”. Krytyk literacki, zajmował się w szczególności najnowszą prozą polską. Publikował m.in. w: „Acta Humana”, „Akcencie”, „FA-arcie”, „Forum Akademickim”, „Twórczości” oraz w pracach zbiorowych. Mieszka w Lublinie.
 
 
ANNA WAL
Adiunkt w Zakładzie Literatury Polskiej XX Wieku w Instytucie Filologii Polskiej UR. Opublikowała książkę Twórczość w cieniu menoryO prozie Adolfa Rudnickiego (2002). Obecnie przygotowuje monografię twórczości Herminii Naglerowej. Mieszka w Rzeszowie.
 
 
WOJCIECH WALAT
Dr hab. prof. ndzw. Absolwent kierunku wychoiwanie techniczne WSP w Rzeszowie. Pedagog i dydaktyk. Pełnił wiele funkcji administracyjnych na Uniwersytecei Rzeszowskim. Aktualnie kieruje Zakładem Dydaktyki Ogólnej i Systemów Oświatowych na Wydziale Pedagogicznym oraz drugą kadencję pełni funkcję prorektora ds. studenckich i kształcenia na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jego zainteresowania badawcze obejmują teorię książki szkolnej oraz zasady funkcjonowania systemów oświatowych. Jest redaktorem naczelnym czasopisma naukowego „Edukacja – Technika – Informatyka”, autorem i współautorem ponad 300 publikacji naukowych i popularnonaukowych (w tym monografii, podręczników szkolnych, zeszytów ćwiczeń i programów nauczania dla szkół podstawowych i gimnazjów). Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej. 
 
krystyna walc
KRYSTYNA WALC
Ur. w 1961 r. Historyk literatury i krytyk, zajmuje się szczególnie literaturą okresu Młodej Polski i zagadnieniami literatury popularnej (postać wampira, horror). W 2006 r. obroniła pracę doktorską "Z problemów młodopolskiego antyurbanizmu". Autorka haseł wSłowniku literatury popularnej p. red. T. Żabskiego. Współpracowniczka "Frazy", aktualnie przewodnicząca Zarządu Stowarzyszenia Literacko-Artystycznego "Fraza". Pracuje w Bibliotece Uniwersytetu Rzeszowskiego, obecnie w Pracowni Polonistycznej Pigonianum. Mieszka w Rzeszowie.  
 
dorota walczak-delanois
DOROTA WALCZAK-DELANOIS
Profesor i kierownik sekcji literatur i języków nowożytnych oraz katedry polonistycznej w Université libre de Bruxelles. Autorka książki Inne oblicze awangardy. O poezji Jana Brzękowskiego, Jalu Kurka i Adama Ważyka (2001) oraz podręczników uniwersyteckich do nauki języka polskiego. Od 2008 r. jest redaktorem naczelnym pisma „Slavica Bruxellensia” (http://slavica.revues.org/). Prowadzi badania nad polską poezją współczesną, widzianą w relacji z obrazem i w perspektywie komparatystycznej. Uprawia malarstwo i rysunek. Opublikowała dwujęzyczny tom poetycki Rozmysły / Pensuelles (2004).
 
wojciech walkiewicz
WOJCIECH WALKIEWICZ
Fotograf, operator filmowy, publicysta. Ukończył Policealne Studium Fotograficzne w Warszawie (1986) oraz Wydział Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na kierunku Operator obrazu filmowego i realizator TV. Jest autorem zdjęć do filmów dokumentalnych, teledysków i cyklicznych programów telewizyjnych. Prezentował prace fotograficzne na indywidualnych i zbiorowych wystawach w wielu miastach Polski, na Ukrainie i w Szwajcarii. Zdobył wyróżnienie w międzynarodowym konkursie „Time” w Tajlandii (2013), II nagrodę w konkursie „Kieleckie inaczej” (2010). Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2016).
 
mika waltari
MIKA WALTARI
(1908–1979). Najsłynniejszy obok Tove Jansson fiński pisarz. Pracował także jako dziennikarz i krytyk. Światową popularność przyniosły mu wielokrotnie wznawiane powieści historyczne, a wśród nich Egipcjanin Sinuhe, znany także z hollywoodzkiej ekranizacji (polski przekład autorstwa Zygmunta Łanowskiego ukazał się po raz pierwszy w 1978 r.). W Finlandii niesłabnącą popularnością cieszą się także adaptacje filmowe jego cyklu kryminałów, które po polsku ukazały się w tłumaczeniu Sebastiana Musielaka nakładem Wydawnictwa Literackiego: Kto zabił panią Skrof?, Błąd komisarza Palmu oraz Tak mówią gwiazdy, panie komisarzu. Waltari jest także twórcą znanych utworów dla dzieci, m.in. filozoficznej bajki Chiński kot, która ukazała się w wydawnictwie Bona w tłumaczeniu Iwony Kiuru z ilustracjami Marii Ekier.
 
henryk waniek
HENRYK WANIEK
Ur. w 1942 r. w Oświęcimiu. Malarz, rysownik, autor ilustracji książkowych i plakatów, prozaik, eseista i krytyk. Na przełomie lat 60. i 70. XX w. członek katowickiej grupy artystyczne ONEIRON. Opublikował pięć książek eseistycznych, m.in.: Hermes w górach śląskich (1994), Opis podróży mistycznej z Oświęcimia do Zgorzelca 1257-1957 (1996), Martwa natura z niczym (2004) i cztery powieści:Dziady berlińskie (1986, 1998), Finis Silesiae (2003), Sprawa Hermesa i Wyprzedaż duchów (obie 2007). Laureat m.in.: Nagrody im. A. Kijowskiego (1997), Kulturpreis Schlesien des Landes Niedersachsen, Dolnośląskiej Nagrody Literackiej LAUR, Nagrody Fundacji Kultury (2003), finalista nagrody Nike (w 2004 r.). Mieszka w Warszawie.
 
 
KATARZYNA WASILEWSKA
Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Jagiellońskim, obecnie doktorantka na Wydziale Polonistyki UJ oraz studentka Filozofii Umysłu i Kognitywistyki na Uniwersytecie Papieskim im. Jana Pawła II w Krakowie. Interesuje się językoznawstwem, kognitywistyką i science fiction w kulturze popularnej. Od przeprowadzki z Wyszkowa pod Warszawą, zakochana w Bieszczadach. Jej formą wypowiedzi od zawsze są krótkie opowiadania i miniatury literackie. Mieszka w Bóbrce w Bieszczadach.
 
 
ZDZISŁAW WAWRZYNIAK
Ur. w 1944 r. Prof. dr hab., germanista, skandynawista, poeta i tłumacz. Wieloletni dyrektor Instytutu Filologii Germańskiej UR. Autor wielu publikacji naukowych, w tym nowatorskich skryptów do nauki języka niemieckiego (Adam und Eva im Paradies. Der Geduld und Neugier. Ein Lernbuch für intelligente Leute, 1995, 2003; Język angielski kluczem do języka niemieckiego, język niemiecki kluczem do języka angielskiego. Gramatyka konfrontatywna niemiecko-angielska w ćwiczeniach – współaut. Lucyna Wille, 2002, 2005, 2010). Ostatnio opublikował: All nature. Wiersze dwu- i trójjęzyczne (2008), W moim zeszycie (teksty osobiste) (2010), Dowiedz się, jaki masz charakter. Charakterologia astrologiczno chińsko-europejska (2011). Z języka szwedzkiego przekładał m.in. prozę Per Christiana Jersilda, Wilhelma Moberga, Eyvinda Johnsona, Larsa Gyllensteina. Mieszka w Rzeszowie.
 
zygmunt wawrzyniec wojski
ZYGMUNT WAWRZYNIEC WOJSKI
Ur. w 1941 r. w Skierniewicach. Dr nauk humanistycznych. Studiował filologię romańską na Uniwersytecie Warszawskim oraz filologię hiszpańską i hispanoamerykańską na Uniwersytecie Hawańskim (Kuba). Ukończył także: Wyższy Kurs Filologii Hiszpańskiej w Maladze (Hiszpania) i Kurs Szkoły Badań Lingwistycznych w Madrycie. Odbył staż naukowy w Instytucie Studiów Hispanistycznych na Sorbonie. Był wykładowcą w Państwowym Instytucie Pedagogicznym w Caracas (Wenezuela) i w Instytucie Kultury Hispanistycznej w Madrycie. Wygłaszał wykłady na Kubie, w Meksyku, w Niemczech, we Francji, w Danii, w Hiszpanii, w Portugalii, w Brazylii, w Argentynie, w Gwatemali i w Panamie. W latach 1976–2007 był wykładowcą języka i kultury portugalskiej, gramatyki francuskiej i hiszpańskiej, historii i kultury Ameryki Łacińskiej oraz historii języka hiszpańskiego w Instytucie Filologii Romańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego (w latach 1998–1999 kierował Zakładem Iberystyki Uniwersytetu Wrocławskiego). Przetłumaczył na polski z hiszpańskiego: powieści Ramóna Gómeza de la Serna Co by Pan zrobił, gdyby Pan stracił głowę i Augusto Roa Bastosa Syn człowieczy, wiersze panamskiej poetki Elsie Alvarado de Ricord; z portugalskiego wyborów wierszy José Saramago Iberyjski gawędziarz i Trzy krople smutku. Jest także autorem przekładów na język hiszpański Stanisława Wodzickiego Z ułanami cesarza Maksymiliana w Meksyku i wierszy Wisławy Szymborskiej. W serii Biblioteka „Frazy” opublikował dwa wybory wierszy Janusza Szubera – w przekładach na język hiszpański Entelechia / Entelequia (2012) i portugalski Próba dębu / Teste do carvalho (2019). Autor Atlasu turystycznego Wysp Kanaryjskich (2018).
 
 
ZBIGNIEW WAŻYDRĄG
Ur. w 1952 r. w Borku pod Bochnią. Malarz, rzeźbiarz, poeta. Studiował rzeźbę, konserwację dzieł sztuki i malarstwo w ASP w Krakowie w pracowniach Tadeusza Łukomskiego i Jerzego Nowosielskiego. Dyplom w 1980 r. w pracowni prof. Włodzimierza Buczka. Prezentował swoje prace na kilkunastu wystawach indywidualnych, wielu zbiorowych i poplenerowych. Był dwukrotnie stypendystą Prezydenta Miasta Krakowa. W 1990 r. przebywał w Paryżu, gdzie wystawiał swoje prace w galerii Chablin na Montmartre oraz w Instytucie Polskim w Sztokholmie. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych w wielu krajach świata. Opublikował tomy wierszy: Jesteś blisko (Brzesko 2004 i wspólnie ze Stanisławem Perykaszą dyptyk poetycki Z ziemi mojej… (Biblioteka „Frazy”, Rzeszów 2007), na którego podstawie Janusz Pokrywka zrealizował spektakl teatralny. Jest autorem wspomnień o ks. Janie Twardowskim.
 
 
STEFAN WELICZKOW
(1945-2008). Poeta bułgarski. Debiutował jako dwudziestolatek. Wydał kilka tomów poezji: Zatłaczeni wodi [Wezbrane wody] 1993,Preminawam [Przemijam] 2003, Skritata żena [Ukryta kobieta] 2004 (nagroda Złota dewizka gazety „Trud”). Jego wiersze były publikowane w periodykach literackich.
 
 
MIROSŁAW WELZ
Doktor nauk weterynaryjnych, poeta, aforysta, autor tekstów piosenek. Autor jedenastu tomików poetyckich i trzech zbiorów aforyzmów. Laureat Nagrody Złote Pióra Oddziału Rzeszowskiego ZLP za tomik Po drodze (2014) i Honorowej Nagrody za całokształt dokonań literackich. Publikował w „Gazecie Kulturalnej”, „Akancie”, „Helikopterze” i portalu pisarze.pl. Ostatnio ogłosił tomik Myślnik – aforyzmy (Krosno 2018). Mieszka w Iwoniczu-Zdroju.
 
oksana weretiuk
OKSANA WERETIUK
Prof. zw. dr hab. w Instytucie Filologii Angielskiej UR. Historyk literatury, komparatystka. Studiowała filologię słowiańską na Uniwersytecie we Lwowie; pracowała w Katedrze Teorii Literatury i Komparatystyki w Instytucie Pedagogicznym w Tarnopolu. Habilitację uzyskała w roku 2001 na Uniwersytecie Warszawskim. Opublikowała po polsku książkę Wizja Ukrainy we współczesnej powieści polskiej i ukraińskiej (Warszawa 1998). W roku 2005 otrzymała tytuł naukowy profesora na podstawie książki Українське літературне життя у міжвоєнній Польщі (Видання. Постаті. Українсько-польські літературні контакти) (Тернопіль 2001). Jest też autorką publikacji Podobieństwa i różnice (2014), autorką kilkudziesięciu artykułów naukowych z filozofii, historii literatury polskiej i ukraińskiej, komparatystyki, translatoryki i teorii literatury oraz redaktorką i współredaktorką siedmiu monografii zbiorowych (w tym Pogranicza kulturowe. Odrębność – wymiana – przenikanie – dialog, Biblioteka Frazy, Rzeszów 2009). Mieszka w Rzeszowie. 
 
kenneth white
KENNETH WHITE
Ur. w 1936 r. w Glasgow, poeta, eseista piszący i publikujący w języku angielskim i francuskim, wykładowca uniwersytecki, podróżnik, twórca geopoetyki i teorii intelektualnego nomadyzmu. Dorastał na zachodnim wybrzeżu Szkocji. W latach 1954–1956 studiował na uniwersytecie w Glasgow język francuski, niemiecki, filozofię, łacinę i literaturę; kontynuował studia w Monachium w latach 1956–1957. Od 1959 do 1963 r. studiował i pracował na Sorbonie w Paryżu. W 1963 ukazał się jego debiut poetycki Dziki węgiel. W latach 1963–1969 pracował na uczelniach w Glasgow i Edynburgu. Opublikował wówczas tomik The Cold Wind of Dawn oraz zbiór esejówLetters from Gourgounel. Od 1967 r. mieszka we Francji, pracował na Uniwersytecie Bordeaux i na Sorbonie. W 1979 obronił rozprawę doktorką na temat intelektualnego nomadyzmu (termin zapożyczył od Oswalda Spenglera, lecz rozwinął w pełną i oryginalną propozycję teoretycznoliteracką), w której sformułował podstawy filozofii geopoetyckiej. W latach 1973–1975 odbył liczne podróże po Europie, które zawarł w dzienniku podróży (waybookTravels in the Drifting Dawn (1989). W latach 1975–1979 odbył podróż po Azji (Japonia, Hongkong, Tajlandia, Tajwan). W 1980 r. odbył podróż po Półwyspie Labradorskim, która stała się podstawą jego najbardziej znanej książki The Blue Road (wydanej po polsku, Niebieska droga, 1990). W 1985 podróżował po Japonii. Podróże po Azji opisał w książcePilgrim of the Void (1992). Odbył też kilka podróży na wyspy: Gwadelupę, Martynikę, Republika Dominikana, Haiti, Wyspy Dziewicze, Korsykę. W 1989 r. odnowił kontakty ze światem literackim Wielkiej Brytanii i opublikował po angielsku prace wydane wcześniej po francusku, w tym kilka zbiorów esejów oraz wybór poezji The Bird Path. W 2004 r. ukazał się zbiór Open World. The Collected Poems 19602000. W 1989 założył Międzynarodowy Instytut Geopoetyki w Paryżu. W 1996 został kierownikiem Katedry Poetyki XX Wieku na Sorbonie. Jest laureatem wielu prestiżowych nagród, m.in. Prix Medicis Etranger w 1983 za Niebieską drogę i Grand Prix Akademii Francuskiej za całokształt twórczości (1985).
 
 
WALT WHITMAN
(1819–1892), jeden z najwybitniejszych poetów amerykańskich XIX wieku. Pracował jako drukarz i dziennikarz, był zwolennikiem Lincolna i w czasie wojny secesyjnej służył ochotniczo w wojskach Północy jako sanitariusz. Jego głównym dziełem jest tom Źdźbła trawy (1855, rozszerzany w kolejnych, wydawanych za życia poety edycjach) – cykl poematów napisanych wolnym wierszem, opiewający pejzaż i cywilizację Ameryki oraz energię witalną człowieka. Głosił także hasła równości i braterstwa wszystkich ludzi. Zreformował prozodię i wersyfikację angielską, wywarł ogromny wpływ na poezję XX wieku. W Polsce przekładany od lat 70. XIX wieku, m.in. przez Miriama, A. Langego, S. Vincenza, S. Napierskiego, J. Czechowicza, C. Miłosza, J. Żuławskiego, A. Szubę, K. Boczkowskiego, A. Lizakowskiego. Polską recepcję jego twórczości przedstawiła Marta Skwara w obszernej publikacji „Polski Whitman”. O funkcjonowaniu poety obcego w kulturze narodowej (Kraków 2010). 
 
 
BOGDAN WIDERA
Jest absolwentem Wydziału Psychologii UŚ. Satyryk, publicysta, krytyk. Przez lata związany z Polskim Radiem Katowice oraz tygodnikiem "Gość Niedzielny". Obecnie kierownik działu historyczno-społecznego miesięcznika "Śląsk". Laureat konkursów literackich za utwory prozatorskie oraz poezje.
 
paula wieczorek
PAULA WIECZOREK
Absolwentka filologii angielskiej na Uniwersytecie Rzeszowskim, obecnie na studiach doktoranckich tej uczelni. Przygotowuje pracę doktorską na temat prozy spekulatywnej wybranych współczesnych amerykańskich pisarek pochodzenia indiańskiego. Jej zainteresowania naukowe obejmują współczesną prozę amerykańską, literaturę grozy, ekokrytykę, posthumanizm i feminizm. Jest członkinią Association for the Study of Literature and Environment (ASLE). Mieszka w Rzeszowie.
 
adam wiedemann
ADAM WIEDEMANN
Ur. w 1967 r. w Krotoszynie, poeta, prozaik, tłumacz, krytyk muzyczny. Autor dziewięciu tomów wierszy: Samczyk (1996), Rozrusznik (1998), Konwalia (2001), Kalipso (2004), Pensum (2007), Filtry (2008), Dywan (2010), Z ruchem (2014) i Metro na Żerań (2016), trzech książek prozatorskich: Wszędobylstwo porządku (1997), Sęk Pies Brew (1998) i Odpowiadania (2011), oraz zbioru zapisów onirycznych Sceny łóżkowe (2005). Współautor Końcówek, wywiadu-rzeki z Henrykiem Berezą (2010). Jako tłumacz i współtłumacz ogłosił książki: Andrija Bondara, Primoža Čučnika, Miklavža Komelja i Menno Wigmana. W roku 2016 wydał dwa tomy szkiców muzycznych i literackich: Posłuszność i Poczytalność, a w 2019 opracował wybór wierszy Juliusza Słowackiego Ułamki. Laureat nagród: Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (1998), Fundacji Kościelskich (1999), Gdynia (2008) oraz Nagrody Polskich Krytyków Muzycznych KROPKA (2018); nominowany do Paszportu Polityki, Cogito, Silesiusa i do Nike. Wiceprezes Związku Pisarzy ze Wsi. Mieszka w Warszawie.
 
 
IZABELLA WIELANEK
Ur. w 1983 r. Absolwentka słowacystyki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stypendystka programu Erasmus na Uniwerystecie Komeńskiego w Bratysławie. Tłumaczka języka słowackiego i czeskiego. Mieszka w Krakowie.
 
 
KATARZYNA WIELECHOWSKA
Teatrolog, wykładowca w Katedrze Dramatu i Teatru Instytutu Kultury Współczesnej UŁ. Członkini Stowarzyszenia Literackiego im. K. K. Baczyńskiego w Łodzi. Organizatorka cyklu konferencji naukowych Etos życia – etos sztuki. Wokół legendy o św. Genezjuszu-aktorze, współredaktorka tomów pokonferencyjnych (cz. II, 2010 i cz. III, 2012). Współautorka publikacji edukacyjnej Dramat w lekturach szkolnych (2001), autorka artykułów naukowych o polskim i światowym dramacie i teatrze. Animatorka oraz uczestniczka wielu działań teatralnych (m. in. aktorka i autorka opracowania literackiego i scenicznego sztuki Williama Szekspira Sen nocy letniej, wystawionej przez Teatr Szekspirowski w Czuktach na Mazurach latem 2012 roku). Mieszka w Łodzi.
 
 
EWA WIELGOSZ
Ur. 1984 r. w Przemyślu. Absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego (praca magisterska Inspiracje muzyczne w liryce Wacława Rolicza-Liedera). W 2015 r.  uzyskała stopień dra nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa (rozprawa doktorska Twórczość literacka i faktograficzna Józefa Wittlina). Artykuły, szkice, wiersze i recenzje publikowała we „Frazie”, „Nowej Okolicy Poetów”, „Naszym Przemyślu”, tomikach „Dorocznych Spotkań Poetów w Przemyślu” oraz w wydawnictwach naukowych. Jest członkinią Pracowni Badań i Dokumentacji Kultury Literackiej w IFP UR, dla którego pozyskała i opracowała cyfrowe Archiwum Józefa Wittlina, zdeponowane w Bibliotece UR. Pracuje w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w Rzeszowie. Współautorka lekcji biblioteczno-literackiej Pre-lekcja o Fredrze i jego „Zemście” dla gimnazjum. Jurorka IV Podkarpackiego Konkursu Pięknego Czytania oraz „Ludzie, ależ mi się ta książka podoba – przeczytajcie ją i wy! Konkursu na bardzo krótką recenzję”, organizowanych przez rzeszowską PBW. Od dziesięciu lat mieszka w Rzeszowie.
 
 
JANA WIENEROVÁ
Poetka, malarka, graficzka, autorka opracowania graficznego wielu książek i czasopism, duchowna Czeskosłowackiego Kościoła Husyckiego. Wydała kilka zbiorów poezji, ostatnio Vrasnění w 2010 r. Jej prace plastyczne były eksponowane w Czechach, Belgii, Niemczech i w Polsce. Mieszka w Broumovie.
 
aleksander wierny
ALEKSANDER WIERNY
Ur. się i mieszka w Częstochowie, pomieszkuje w Sygontce. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim. Kiedyś dziennikarz prasowy i telewizyjny w lokalnych redakcjach, dziś urzędnik. Wydał prozę gatunkową – kryminały Światło i Teraz, horror Krew i strach oraz autobiograficzną prozę Matka mojego dziecka. W 2019 r. ukazała się jego debiutancka książka poetycka Sygontka (nominacja do nagrody Orfeusz), w 2020 r. kolejny tom poetycki Częstochowa.
 
 
SYLWIA WIĘCEK
Ur. w 1993 r. Studentka krytyki literackiej na Wydziale Polonistyki UJ. Ostatnio interesuje się przede wszystkim wpływem szeroko rozumianej matematyki na literaturę.
 
 
LESZEK WIĘCKO
Ur. 1943. Rodzinny Białystok opuścił jadąc na studia. W Lublinie i Warszawie studiował polonistykę i dziennikarstwo. Potem mieszkał i pracował w Wiedniu, Krakowie i Rzeszowie. Obecnie mieszka w Warszawie Wykonywał różne zawody od czyściciela kotłów centralnego ogrzewania, likwi­datora szkód w uprawach rolnych, pomocnika w piekarni cukierniczej, pielęgniarza, nauczyciela i dziennikarza. Pracował dorywczo w fabryce konserw rybnych, na Rugii, dawne NRD. Przez 16 lat pracował w redakcji miesięcznika społeczno-kulturalnego "Profile". Potem pisał dorywczo do wielu gazet, sprzedawał owoce i warzywa na dzikim straganie, zbierał chemiczne jabłka w Niemczech. Pracował jako kierowca na letnich i zimowych obozach wypoczynkowych. Sprzedawał bilety na imprezy estradowe. Jeszcze na studiach, w 1968 r. wygrał Konkurs Małych Form Literackich w Lublinie. Za opowiadanie o urzędniku partyjnymPowiatowy Rasputin dostał III nagrodę w konkursie O Laur Bieszczadzki w r. 1972 w Rzeszowie. Z konieczności zrobił sobie w pisaniu długą przerwę. W roku 2002 otrzymał II nagrodę w konkursie literackim na opowiadanie, w r. 2006 - II Nagrodę w kategorii prozy na XV Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. K.K. Baczyńskiego.
 
agnieszka wiktorowska-chmielewska
AGNIESZKA WIKTOROWSKA-CHMIELEWSKA
Ur. w 1976 r. w Szczecinie. Poetka, autorka dramatów i słuchowisk radiowych. Hobbistycznie maluje i fotografuje. Absolwentka Wydziału Zarządzania i Ekonomiki Usług Uniwersytetu Szczecińskiego oraz Studium Literacko-Artystycznego na Wydziale Polonistyki UJ w Krakowie. Laureatka licznych konkursów literackich. Autorka poemiku i tu, i tu (2014) nagrodzonego w konkursie Miasta Krakowa na książkowy Debiut Poetycki 2014, nominowanego do nagrody Złoty Środek Poezji 2015 tomu Szczęściodołów (2016) oraz Trójki. Publikowana w kilku wydawnictwach zbiorowych, a także w czasopismach literackich, „Lamelia”, „Kozirynek”, „Migotania”, „Nowa Okolica Poetów”, „Tygiel Kultury”, „sZAFa”, „Wyspa”, „Inter”, „Kwartalnik Artystyczny”, „Cegła”, „Gazeta Kulturalna”, „ArtPapier”, „Dialog”. Słuchowiska jej autorstwa Historia dla dzieci (14 odcinków) zostały wydane w formie audiobooków oraz rozpowszechnione w szkołach i przedszkolach w Polsce i za granicą. Jej sztuka dla dzieci Malwinka w ptasim królestwie (Nowe Sztuki CSD Poznań, 2012) była kilkakrotnie wystawiana przez różne grupy teatralne oraz czytana w ramach Bulwar[t]u Sztuki w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie (2016). Redaktorka „Babińca Literackiego”. Prowadzi bloga fotosandtravels.blogspot.com. Mieszka w Krakowie.
 
 
ANDRZEJ WILK
Nauczyciel języka polskiego, obecnie nie pracuje zawodowo. Zajęcia w szkole łączył z amatorskim uprawianiem malarstwa olejnego oraz biegów długodystansowych. Od kilku lat wykonuje prace inspirowane ikonopisaniem w technice akrylowej. Mieszka z rodziną w Sanoku.
 
józef wilkoń
JÓZEF WILKOŃ
Ur. w 1930 r. w Bogucicach k. Wieliczki. Malarz, grafik, rzeźbiarz. Jeden z najwybitniejszych polskich twórców ilustracji książkowych o międzynarodowej renomie. Absolwent Liceum Plastycznego w Krakowie, Historii Sztuki UJ i Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP (1955). W 1955 r. krótko współtworzył Grupę Czternastu, która zrewolucjonizowała sztukę w Rzeszowie. Autor ilustracji do kilkuset książek wydanych w Polsce, Niemczech, Francji i Japonii. Jedną z pierwszych były Pawie wiersze Tadeusza Kubiaka (1959), ilustrowane rysunkami zwierząt, które artysta wykonał w Łańcucie, gdzie mieszkali jego rodzice. Artysta jest laureatem najważniejszych polskich i międzynarodowych nagród w dziedzinie ilustracji książkowej, nagradzanym także za wystawy – przestrzenne ilustracje rzeźbiarskie. Odznaczony najważniejszymi polskimi odznaczeniami państwowymi, a także Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, Złotym Berłem Fundacji Kultury Polskiej. Zorganizował kilkaset wystaw indywidualnych, z których wyróżnia się wystawa Arka Wilkonia (premiera 2006 – Galeria Zachęta w Warszawie) oraz Las (2015). Do jego najwybitniejszych osiągnięć zalicza się ilustracje do Pana Tadeusza, Don Kichota, Listów Chopina, Księgi dżungli Rudyarda Kiplinga, autorską książkę Psie życie. Mieszka i pracuje w Zalesiu Dolnym.  
 
 
RADOSŁAW WIŚNIEWSKI
Ur. w 1974 r. w Warszawie. Poeta i krytyk literacki, współzałożyciel i redaktor naczelny czasopism „Informator Kulturalny Opolszczyzny” i „RED”. Współzałożyciel działającej w Brzegu grupy poetyckiej Stowarzyszenie Żywych Poetów, redaktor wydawanego przez nią artzinu „BregArt”. Współpracował ze „Studium” i „Undergruntem”. Współredaguje dodatek młodoliteracki do miesięcznika „Odra” „Ósmy Arkusz”. Opublikował tomy wierszy: RAJ/JAR (z Dariuszem Pado) (Mamiko, Nowa Ruda 2005), Albedo (Biblioteka „Studium”, Kraków 2006), Korzenie drzewa (z D. Pado) (Stow. Żywych Poetów, Brzeg 2008), NeoNoe (Pogranicze, Sejny 2009, nominacja do Paszportu Polityki), Abdykacja – wiersze zaangażowane i nie (Muzeum Gombrowicza, Wsola bdw). Był współautorem internetowego projektu Pekin 2008 – druga strona medalu (2007), z Patrykiem Dolińskim przebudował serwis Poeci dla Tybetu (2009). Mieszka w Brzegu. 
 
elżbieta wittlin-lipton
ELŻBIETA WITTLIN-LIPTON
Ur. w 1932 r., jedyna córka Józefa Wittlina. W 1940 opuściła z matką Polskę i przez Berlin, Brukselę, Francję, Hiszpanię i Portugalię dotarła na początku 1941 r. do Nowego Jorku. W USA studiowała sztukę, projektowanie wnętrz oraz teatr, w Hiszpanii – poezję, historię sztuki oraz architekturę. Zajmuje się projektowaniem wnętrz oraz scenografii i kostiumów do przedstawień teatralnych oraz operowych. W 2011 r. była gościem honorowym Konferencji Wittlinowskiej, która odbywała się na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Wydała książkę wspomnieniową From one Day to Another (Madryt 2011), która niedawno ukazała się w przekładzie na język polski (Z dnia na dzień, Toruń 2012). Mieszka w Madrycie. 
 
 
WŁADYSŁAW WŁOCH
Ur. w 1941 r. w Żurawicy k. Przemyśla. Debiutował w miesięczniku „Poezja” w 1966 roku. Poeta i malarz. Autor dwudziestu tomów poezji. W ostatnich latach pracuje nad cyklem obszernych poematów, których fragmenty publikowaliśmy we „Frazie”, a także interpretuje poezję Tymoteusza Karpowicza. Ostatnio opublikował monografię Aby lepsze wyśpiewać z nielepiej...(nad „Słojami zadrzewnymi” Tymoteusza Karpowicza) (2015) oraz poematy Według Godota i Clematis vitalba (2015). Laureat Nagrody im. J. Przybosia (1979), Nagrody Miasta Rzeszowa w dziedzinie literatury (1994), Nagrody Marszałka Województwa Podkarpackiego w dziedzinie kultury (2004). Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Mieszka w Rzeszowie.
 
 
ANDRZEJ WŁODARCZYK
(André Alexandre Wlodarczyk) ur. w 1944 r. w Gnatowicach, w dawnym powiacie sochaczewskim. Po zakończeniu wojny rodzina przeniosła się do Wrocławia, skąd w 1955 r. wyprowadziła się i osiadła w Teresinie koło Sochaczewa. Już jako nastolatek interesował się kulturą Japonii. Po wydarzeniach Marca 1968 wyemigrował do Francji i w 1969 r. osiadł w Paryżu. Studiował japonistykę na Université Denis Diderot – Paris VII, którą ukończył w 1973 r. W 1977 r. obronił doktorat, w 1987 r. uzyskał habilitację. W latach 1992–2000 pracował naukowo jako japonista (specjalność lingwistyczna) w Paryżu w Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS) w Paryżu; w latach 2001–2010 był zatrudniony na stanowisku profesora w Départment d'Études Orientales Université Stendhal w Grenoble, gdzie założył wydział orientalistyki. Przez kolejne dziesięć lat, do 2010 r., wykładał na Université Charles de Gaulle (Lille III). W latach 2000–2014 pełnił również funkcję dyrektora naukowego CELTA – Centre de Linguistique Théorique et Appliquée Université Paris-Sorbonne (Paris IV). Zajmuje się badaniem pragmatyki i struktur składniowych języka japońskiego oraz problemami lingwistyki komputerowej. Jest twórcą nowego kierunku badań w lingwistyce ogólnej – „interaktywnej lingwistyki konceptualnej”. Wspólnie z prof. Georges’em Sauvetem, przy użyciu metod komputerowej eksploracji danych, położył podwaliny pod analizę strukturalną wytworów sztuki prehistorycznej – malowideł ściennych w jaskiniach franko-kantabryjskich. Był zapraszany na wykłady do ośrodków naukowych na całym świecie. Obok działalności akademickiej brał udział w życiu artystycznym Francji oraz środowisk polonijnych. Przed wyjazdem z Polski, w 1969 r., uczestniczył w dyskusjach redakcji czasopisma „Orientacja”, gdzie rok później zadebiutował esejem Zmierzch słowa. W tym samym 1970 r. zadebiutował opowiadaniem na łamach londyńskiego „Orła Białego”. Uprawia krytykę literacką i publicystykę. Tłumaczy utwory literackie z języka japońskiego na polski i francuski oraz polskie na język francuski. W 1975 roku opracował specjalny, japoński, numer londyńskiego kwartalnika „Oficyna Poetów i Malarzy” (nr 2/37). Na łamach londyńskich „Wiadomości” drukował wiersze własne oraz przekłady z języka japońskiego i francuskiego. W 1983 r. powołał do istnienia oraz przygotował do wydania dwa numery polsko-francuskiego czasopisma artystyczno-poetyckiego „Wieloczas – Le Temps Pluriel”, w których publikowali m.in. Jan Brzękowski i Tymoteusz Karpowicz. Ambitny projekt wydawniczy upadł ze względów finansowych. Po zamknięciu pisma publikował na łamach „Gwiazdy Polarnej” (USA). W roku 2015 został w Polsce odznaczony za działalność w opozycji antykomunistycznej we Francji. Obecnie mieszka w Warszawie wraz z żoną, Hélène Włodarczyk, emerytowaną, ale wciąż czynną naukowo profesor polonistyki (1983–2014) Université Paris-Sorbonne – Paris IV.
 
ewa włodarska
EWA WŁODARSKA
Poetka, z wykształcenia ekonomistka; absolwentka kierunku Art Manager – Impresario PSBSW w Krakowie w 1997 r. oraz Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1999 r. Laureatka wielu konkursów poetyckich. Publikowała na portalach poetyckich www.poezja-polska.plwww.allarte.plwww.orgodciszy.pl,www.pkpzin.pl (pseud. meandra) oraz w pismach: „Pogranicza”, „Kozi Rynek”, „Bliza”, „Migotania, Przejaśnienia” i „Fraza”. Debiutowała tomem wierszy Perłofonia (Zaułek Wydawniczy Pomyłka, Szczecin 2014). 
 
wojciech s. wocław
WOJCIECH S. WOCŁAW
Prozaik, dziennikarz, konferansjer. Do tej pory ukazały się jego dwie książki Pamiętnik [...] wsi (2008) oraz literacki reportaż Bezdomni (2010). Absolwent Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Był pomysłodawcą i współorganizatorem Konferencji Wittlinowskiej (Kraków, 14-15 kwietnia 2011). Publikował w „Dekadzie Literackiej”, „Frazie”, „Pograniczach”, „Red”, „Tyglu Kultury”. Pochodzi ze Śląska, obecnie mieszka i pracuje w Krakowie.
 
 
MARZENA WOJCIECHOWSKA
Absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego. Studentką pierwszego roku stacjonarnych studiów doktoranckich.
 
tomasz wojewoda
TOMASZ WOJEWODA
Ur. w 1988 r. w Rzeszowie. Poeta, tłumacz, romanista, doktorant literaturoznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego, recenzent portalu lubimyczytac.pl. Opublikował trzy zbiory wierszy: Notatki z podróży (2008), Chleb i ziemia (2011), Monologi spod nosa (2017). Wiersze i eseje publikował m.in. w „Wyspie”, „Frazie”, „Poezji Dzisiaj” i „Afroncie”. Mieszka w Rzeszowie.
 
 
PAULINA WOJTOWICZ-MARYJKA
Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Rzeszowskim i studiów doktoranckich na Wydziale Filologicznym UR. We wrześniu 2015 roku obroniła pracę doktorską Figury wzniosłości w twórczości Stefana Chwina. Mieszka w Rzeszowie.
 
 
JOANNA WOLAŃCZYK
Studentka V roku filologii polskiej UR.
 
alois woldan
ALOIS WOLDAN
Ur. w 1954 w Linzu. Studiował teologię, slawistykę, komparastykę w Innsbrucku. Znawca Bułhakowa. Profesor Slawistyki Uniwersytetu Wiedeńskiego. Autor i współautor licznych projektów międzykulturowych, np. Mit Galicji. Tłumacz literatury polskiej, m. in. T. Różewicza. Wydał m. in. Przekład jako transfer kulturowy (2007) i Między Galicją, Wiedniem i Europą. Aspekty twórczości Andrzeja Kuśniewicza (2008).
 
jan wolski
JAN WOLSKI
Ur. w 1959 r. Adiunkt w Zakładzie Kultury Mediów Uniwersytetu Rzeszowskiego. Krytyk literacki, tłumacz literatury niemieckojęzycznej, wydawca, pasjonat sztuki książki, kierownik literacki i aktor teatru UR Scena Propozycji. Opublikował m.in. książki: Wacław Iwaniuk. Szkice do portretu emigracyjnego poety (2002), „Im dalej w czas, tym mocniej będzie świecił”. Iwaniuk Czechowicz (2003), Dotykanie wiersza (2004), Piotr Mordel – polski typograf i bibliofil w Berlinie (Opole 2011, współautorka Maria Kalczyńska), Józef Conrad-Korzeniowski. Marynarz z Kresów (Biblioteka „Frazy”, Rzeszów 2018, współautorzy Dorota Janiszewska-Kubiak, Mariusz Olbromski) oraz tomy przekładów pisarzy szwajcarskich: Flurina Speschy, Franza Hohlera, Hermanna Burgera, Luise Famos, Armina P. Bartha, Hugo Loetschera. Współredaktor i redaktor kilkunastu tomów prac zbiorowych oraz wielu tomów poezji, prozy, esejów, wspomnień, wydanych w serii Biblioteka „Frazy”. Ostatnio opublikował w serii Biblioteka „Frazy” monografię Szwajcaria w piśmiennictwie polskim. Od XIX wieku do czasów najnowszych (2019) oraz zredagował monografię zbiorową Zaglądać w oczy makom i stokrotkom. Twórczość Stanisławy Kopiec. Studia, szkice, wspomnienia (2019). Laureat Nagrody Miasta Rzeszowa w dziedzinie literatury (2004). Mieszka w Rzeszowie.
 
 
GRZEGORZ WOŁOSZYN
Ur. w 1976 r. w Nisku, ukończył polonistykę na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Pracuje jako nauczyciel w Centrum Edukacyjnym „Radosna Nowina” w Piekarach, gdzie mieszka. W 2005 r. wygrał konkurs na tomik poetycki w ramach „I Spotkań krakowskich pedagogów-poetów”, którego efektem było wydanie tomiku Zawsze słowo. Obok poezji jego pasją jest teatr, na studiach w Krakowie założył z przyjaciółmi studencki teatr „Sygnały”, obecnie prowadzi warsztaty teatralne z młodzieżą. Współpracował m.in. z Teatrem Ludowym i Teatrem Nowym w Krakowie oraz z Instytutem Teatralnym w Warszawie. Wyreżyserował kilkanaście spektakli (m.in.DziadyWizytę starszej paniOperetkęWeseleMiłość na Krymie). Związany z witrynami internetowymi „poezja-polska” od 2004 r. i z grupą Poeci Po Godzinach od 2006 r.
 
 
MAKSYMILIAN WOŁOSZYN
(Właśc. Kirijenko-Wołoszyn) (1877–1932), rosyjski poeta, malarz, tłumacz poezji francuskiej, przedstawiciel symbolizmu (Stichotworienija, 1919) i akmeizmu, autor utworów o tematyce historiozoficznej (zbiory Anno mundi ardentis, 1915; Iverni, 1918), poematów Protopop Awwakum (1918) i Rossija (1924). Krytykował okrucieństwo rewolucji i dociekał jej głębokich sensów (Diemony głuchoniemyje, 1919). Mieszkał w Koktebelu na Krymie, w którym odwiedzało go wielu pisarzy, w latach rewolucji i wojny domowej chronił potrzebujących z wszystkich stron konfliktu. W Polsce ukazał się wybór jego wierszy Poezje (1980) oraz utwory w antologiach poezji rosyjskiej. 
 
 
DANUTA WOŁOWIEC
Ur. w 1980 r. na Dolnym Śląsku. Redaktorka i fotograf. Debiutowała poetycko na łamach „Dekady Literackiej” (1996, nr 4). Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim (2004). Autorka artykułów o Stanisławie Wyspiańskim. W latach 2005–2010 redaktorka w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Współpracowała z Międzynarodowym Centrum Kultury, Stowarzyszeniem Międzynarodowe Triennale Grafiki, wydawnictwami Libron, Antykwa, Księgarnia Akademicka oraz Wydawnictwem Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. W ostatnich latach zajmuje się fotografią portretową. Mieszka w Handzlówce pod Łańcutem.
 
piotr woszczak
PIOTR WOSZCZAK
Ur. w 1990 r. w Warszawie. Absolwent filologii polskiej UR. Opowiadania i szkice publikował we „Frazie” i „Elewatorze”. Wokalista i autor tekstów punkrockowych zespołów Schnellzug Wielki Las. Mieszka i pracuje w Rzeszowie.
 
tadeusz woyniłłowicz-zielichowski
TADEUSZ WOYNIŁŁOWICZ-ZIELICHOWSKI
Ur. w 1947. Ukończył Filologię Polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Pisarz-eseista i tłumacz z języka angielskiego i rosyjskiego. Pracował jako asystent w Instytucie Nauk Społecznych Politechniki Wrocławskiej (1974-75) i w Instytucie Filozofii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu (1975-1982), w Bibliotece Uniwersyteckiej we Wrocławiu (1983-1990). Od 1993 do 2005 był nowojorskim korespondentem "Twórczości", "Formatu", "Rity Baum", "Nowego Nurtu", "Novej Pol 'szy", "Biuletynu Fotograficznego", "Odry", "Kultury Popularnej". W latach 1997-2001 opublikował kilkanaście esejów w nowojorskiej prasie polonijnej: "Nowym Dzienniku", "Kurierze Plus", "OK Ameryka". Aktualnie publikuje w pismach internetowych i na własnej stronie internetowej: www.sarmatawnowymjorku.cba.pl . Od roku 1997 pracuje nad książką Europa w Nowym Jorku, poświęconą wybitnym postaciom europejskiej sceny intelektualnej, artystycznej, literackiej XX w. mieszkającym w Nowym Jorku. Od roku 2005 zbiera materiały do książki Życie na Manhattanie. Od roku 2004 pisze narrację autobiograficzną Pożegnanie z prześladowcą. Mieszka i pracuje w Nowym Jorku. Publikuje także pod nazwiskami Woyiłłowicz Zielichowski i Zielichowski.
 
 
KRZYSZTOF WOŹNIAK
Ur. w 1961 r. w Sanoku, zm. w 2012 r. Absolwent Liceum Sztuk Plastycznych w Jarosławiu. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie (1989). Dyplom realizował w pracowni rzeźby prof. M. Koniecznego oraz w pracowni rysunku prof. B. Salwińskiego. W latach 1989–1995 pracował w swojej macierzystej uczelni na wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, jako asystent w pracowni rysunku, a od 1993 także jako współprowadzący w pracowni rzeźby. W latach 1995–2000 przebywał w USA, gdzie pracował m.in. przy realizacji prac konserwatorsko rzeźbiarskich. Od 2001 r. był wykładowcą w Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej im. Jana Grodka w Sanoku, a od 2004 r. w Instytucie Sztuk Pięknych Uniwersytetu Rzeszowskiego w Rzeszowie. Uzyskał stopień doktora sztuki ASP w Krakowie w roku 2005. Był członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków. Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych i państwowych w kraju i za granicą.
 
 
GRZEGORZ WOŹNIAKOWSKI
Ur. w 1976 r. Absolwent zielonogórskiej germanistyki. Autor kilkunastu leksykograficznych tomów polsko-niemieckich i niemiecko-polskich. Nauczyciel w szkole ponadpodstawowej. Pasja: podróże po świecie oraz języki obce, w tym chiński oraz filipiński. 
 
 
ANNA AGNIESZKA WÓJCIK
Ur. w 1978 r. w Sosnowcu, krytyk literacki. Publikowała w: "Rita Baum", "Czasie Kultury", "Blasfemii", "Odrze". Ukończyła filozofię na Uniwersytecie Zielonogórskim.
 
katarzyna wójcik
KATARZYNA WÓJCIK
Ur. w 1986 r. Pochodzi z Warszawy. Studiowała filologię polską na UW i teologię kultury na UKSW. Jest recenzentem książkowym portalu pisarze.pl. Rozmawia o literaturze w niezależnej audycji radiowej „Książki pod lupą” oraz w audycji „Jak pisarz z pisarzem” w Radio Wnet. Zajmuje się redagowaniem książek, a w ramach własnego pomysłu realizuje wywiady z „ludźmi drugiego planu” książki (czyli tymi, którym publikacja zawdzięcza swój ostateczny kształt, a o których czytelnik nie ma pojęcia): ilustratorami, redaktorami, tłumaczami, typografami, wydawcami, itp. Część wywiadów ukazała się bądź ukaże w magazynie „Wydawca”.
 
sylwia wójcik
SYLWIA WÓJCIK
Doktorantka literaturoznawstwa na Uniwersytecie Rzeszowskim. Jej praca magisterska pt. Polonia brazylijska w publicystyce ks. Zdzisława Malczewskiego została opublikowana w wersji dwujęzycznej, polsko-portugalskiej, nakładem Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego oraz Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich Uniwersytetu Warszawskiego (2016). Przygotowuje rozprawę doktorską na temat pisarstwa Jana Krawczyka, polskiego emigranta mieszkającego i tworzącego w Brazylii.
 
 
WŁODZIMIERZ WÓJCIK
Ur. w 1932 r. Ukończył filologię polską na UJ. Prof. dr hab., literaturoznawca, emerytowany profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach (był m.in. dziekanem Wydziału Filologicznego UŚ, i dyrektorem Instytutu Literatury i Kultury Polskiej). Był twórcą, a następnie kierownikiem Zakładu Literatury Współczesnej (1980-2002). Promotor doktoratu honoris causa przyznanego przez UŚ Tadeuszowi Różewiczowi. Członek Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego i katowickiego oddziału ZLP. Wielokrotnie nagradzany za działalność naukową, społeczną i kulturalną. Jest autorem kilkuset prac poświęconych literaturze najnowszej. Opublikował m.in. książki: monografię Zofia Nałkowska (1973), Estetyzm, realizm, polityka. Studia i szkice o literaturze polskiej XX wieku (1981), Legenda Piłsudskiego w polskiej literaturze międzywojennej (1987), Staff i Różewicz. Studia historycznoliterackie (1999), W Polsce i na obczyźnie. Szkice o Zofii Romanowiczowej (2000), Spotkania Zagłębiowskie (2006), Zagłębiowskie impresje (2006).
Zmarł 30 września 2012 r. w Sosnowcu.
 
 
JERZY WRATNY
Ur. w 1943 r.; prawnik, prof. zw. Absolwent Wydziału Prawa na Uniwersytecie Warszawskim (1966). Studiował teologię na Wydziale Papieskim Św. Jana Chrzciciela w Warszawie oraz filozofię w Akademii Teologii Katolickiej. W 1968 r. usunięty z asystentury macierzystej uczelni za udział w wydarzeniach marcowych. Wykładał w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Rzeszowskim, Wyższej Szkole Handlu i Prawa im. Łazarskiego w Warszawie. Obecnie pracuje w Instytucie Nauk Prawnych PAN oraz Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych. Autor wielu prac z dziedziny prawa pracy oraz dziedzin pokrewnych. Jest autorem tomów wierszy: Powoli zamyka się koło (2000), Kłopoty z istnieniem (2011) oraz Wierszy wybranych (2017), wydanych w serii poetyckiej Biblioteki „Frazy” (ilustrowanych przez Marlenę Makiel-Hędrzak).
 
 
GABRIELA WRÓBEL
Ur. w 1984 r. w Krośnie, mieszka w Teodorówce. Ukończyła LO im. św. Jana z Dukli. Studentka filologii polskiej UJ w Krakowie. Napisała pracę licencjacką o twórczości Janusza Szubera. Obecnie przygotowuje pracę magisterską, poświęconego literackiemu obrazowi Dukli i problemom prowincjonalności.
 
 
JURIJ WYNNYCZUK
Ur. w 1952 r. w Iwano-Frankiwsku (Stanisławowie). Poeta, prozaik, językoznawca, dziennikarz. Studiował filologię w Iwano-Frankiwskim Uniwersytecie Pedagogicznym, pracował jako nauczyciel, a po przyjeździe do Lwowa w 1974 jako tragarz i malarz. W latach 1987–1991 był reżyserem teatru estradowego „Не журись!”, który w 1990 wykupił wraz ze Stefanem Orobcem i stworzył w nim „Kabaret Jurcia i Stefcia”. W latach 90. był redaktorem działu mistyki i sensacji gazety „Post-Постyп”, redaktorem naczelnym lwowskiej gazety „Гульвіса” i redaktorem działu gazety „Поступ”. Wydał m.in. tomy wierszy Odbicie (1990), Przeczucie jesieni. Wiersze i poematy (2010), książki prozatorskie Błysk (1990), Uprzejmie zapraszamy do Szczurogradu (1992), Królowe nocy (1992, 1993, 2003), Życie haremowe (1996), Okna zastygłego czasu (2001), Miejsce dla smoka (2002), Wiosenne zabawy w jesiennych sadach (2005), Tango śmierci (2012, wydanie polskie w przekładzie Bohdana Zadury, 2018), Aptekarz (2015), Cenzor snów (2016), Lutecja (2017), Siostry krwi (2018), Nocny reporter (2019), opracowania krajoznawcze: Legendy Lwowa (6 wydań, w latach 1993–2003), Knajpy Lwowa (2000, wydanie polskie 2001), Tajemnice lwowskiej kawy (2001), encyklopedię mitów Księga bestii (2003). Opracował antologię ukraińskiej fantastyki XIX w. i ukraińskiej bajki literackiej oraz serie książek „Jurij Wynnyczuk prezentuje” i „Skarbnica bajek”. Mieszka we Lwowie.
 
marcin wyrembelski
MARCIN WYREMBELSKI
Absolwent filologii włoskiej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. W latach 2003–2007 wykładowca języka włoskiego i kultury włoskiej w Wyższej Szkole Języków Obcych w Poznaniu. Od 2007 r. lektor ministerialny i wykładowca języka polskiego na Uniwersytecie we Florencji, a w latach 2010–2012 także na Uniwersytecie Bolońskim. Tłumacz włoskiej literatury pięknej i publicystyki, takich autorów jak m.in. Stefano Benni, Dino Buzzati, Italo Calvino, Erri De Luca, Tiziano Terzani. Jest członkiem międzynarodowego zespołu opracowującego materiały do nauki języka polskiego on-line w ramach projektu europejskiego E-LOCAL (Electronically Learning Other Cultures And Languages). Interesuje się włoską i polską literaturą dwudziestowieczną oraz sztuką przekładu; marzy mu się między innymi opracowanie antologii współczesnych włoskich opowiadań i szuka w tym celu wydawcy-pasjonata. Aktualnie mieszka we Florencji.
 
roman wysogląd
ROMAN WYSOGLĄD
Ur. w 1949 r. w Krakowie. Prozaik i poeta. Zadebiutował w 1970 r. Współzałożyciel Grupy Poetyckiej 848. Opublikował tomy opowiadańx (1985), Dzieci niespecjalnej troski (1989) i Nie ma w nas ciepła(1990), powieści Moskwa za trzy dni (1985) i Codziennie i przez cały czas (1989), czarny kryminał Obudzony o zmierzchu (1988). Regularnie publikuje w "Twórczości". Uhonorowany dwoma nagrodami: im. Andrzeja Bursy oraz im. Natalii Cal (obie w 1986) za najlepszy tom opowiadań w kraju (Przekrętka). Aktualnie mieszka w Szwecji.
 
 
STEFAN ZABIEROWSKI
Ur. w 1940 r., prof. dr hab., emerytowany profesor Uniwersytetu Śląskiego, badacz polskiej literatury współczesnej, szczególnie zaś pisarzy pokolenia Kolumbów (Jana Józefa Szczepańskiego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego i Tadeusza Borowskiego), interesujący się też sposobami prezentacji wojny w literaturze. Szczególnie dużo miejsca w jego pracach zajmuje problematyka biografii i twórczości Josepha Conrada-Korzeniowskiego oraz różnorodnych związków tego pisarza z kulturą polską.
 
 
OKSANA ZABUŻKO
Ur. w 1960 r. Ukraińska pisarka, poetka i eseistka. Z wykształcenia filozofka. Pracuje w Instytucie Filozofii Ukraińskiej Akademii Nauk. Stypendystka Fundacji Fulbrighta, wykładała w USA. Laureatka wielu ukraińskich nagród literackich. W Polsce ukazały się jej zbiór opowiadań Siostro, siostro (2007), powieści Badania terenowe nad ukraińskim seksem (2003) i Muzeum porzuconych sekretów (2010, polskie wydanie 2012). Za tę ostatnią książkę pisarka i jej tłumaczka Katarzyna Kotyńska zostały uhonorowane Środkowoeuropejską Nagrodą Literacką Angelus (2013). We Wrocławiu w 2014 r. ukazał się także Ukraiński palimpsest rozmowa-rzeka przeprowadzona z pisarką przez Izę Chruślińską. Mieszka w Kijowie.
 
bohdan zadura
BOHDAN ZADURA
Ur. w 1945 r. w Puławach, gdzie mieszka. Poeta, prozaik, krytyk, tłumacz literatury angielskiej, ukraińskiej, węgierskiej, rosyjskiej i białoruskiej, redaktor czasopism literackich „Twórczość” (w latach 2004–2020 jej redaktor naczelny) i „Akcent” (1980–2004), współpracownik „Literatury na Świecie”. Debiutował w 1968 r. powieścią Lata spokojnego słońca i tomikiem wierszy W krajobrazie z amfor. Ogłosił ponad 20 tomów poezji (m.in. Małe muzea, 1977; Prześwietlone zdjęcia, 1990; Cisza, 1994; Ptasia grypa, 2002; Nocne życie, 2010; Po szkodzie, 2018; Puste trybuny, 2021) oraz kilka tomów prozy i tekstów krytycznoliterackich. W latach 2005–2007 wydawnictwo Biuro Literackie, z którym współpracuje, opublikowało jego Dzieła zebrane. Uhonorowany m.in. nagrodami im. Stanisława Piętaka (1994), im. Józefa Czechowicza (2010), im. Gábora Bethlena (2013), Międzynarodową Nagrodą Literacką im. Hryhorija Skoworody (2014), Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015), im. Cypriana Norwida (2015), Nagrodą ZAiKSu (2016), Wrocławską Nagrodą Poetycką „Silesius” za całokształt twórczości (2018), Nagrodą „Literatury na Świecie” w kategorii przekład poezji (2020), Literacką Nagrodą Europy Środkowej „Angelus” za przekład powieści Kateryny Babkiny Nikt tak nie tańczył jak mój dziadek (2021), a także nagrodami na festiwalach Kijowskie Laury i „Ditët e Naimit” oraz nagrodą im. Pantelejmona Kulisza. Opublikował autorskie antologie poezji ukraińskiej Wiersze zawsze są wolne (2004, 2005, 2007) i węgierskiej Węgierskie lato (2010) oraz tomy wierszy m.in.: D.J. Enrighta, Johna Ashbery’ego, Tony’ego Harrisona, Johna Guzlowskiego, Mihály’ego Babitsa, Dmytra Pawłyczki, Jurija Andruchowycza, Serhija Żadana, Andrija Bondara, Wasyla Machny, Ostapa Sływynskiego, Natałki Biłocerkiweć, Hałyny Kruk, Wasyla Łozińskiego, Wasyla Słapczuka, Istvána Kovácsa. Pétera Kántora, Andreja Adamowicza, Julii Cimafiejewej, Siarhieja Pryłuckiego, Petra Milčáka; powieści i zbiory prozy: D.J. Enrighta, Johna McGaherna, Dzwinki Matijasz, Andrija Lubki, Natalki Śniadanko, Jurija Wynnyczuka, Ołeha Sencowa, Andrija Bondara i Wasyla Machny. Przełożył Tragedię człowieka – poemat Imre Madácha, główne dzieło węgierskiej dramaturgii. W 2011 r. Biuro Literackie opublikowało wybór rozmów z poetą Klasyk na luzie, przygotowany przez Jarosława Borowca. Jego wiersze tłumaczono na wiele języków, weszły do licznych antologii poezji polskiej, kilka osobnych wyborów ukazało się w Ukrainie i na Węgrzech. W 2020 r. jego powieść Lata spokojnego słońca ukazała się w przekładzie Wasyla Słapczuka w Łucku (Ukraina).
 
 
NATALIA ZAGORSKA-THOMAS
Ur. w Warszawie. Artystka sztuk wizualnych, konserwator tkanin artystycznych. Od dzieciństwa przebywa poza Polską, najpierw w Australii, obecnie w Wielkiej Brytanii. Studiowała w Canberra School of Art i w Sydney College of Arts in Australia. Po przeprowadzce do Wielkiej Brytanii w końcu lat 80. XX w. studiowała w Central St. Martins School of Art and Design w Londynie. Jako konserwator współpracowała z wieloma znanymi muzeami i instytucjami kultury (m.in. Royal Academy, Victoria and Albert Museum w Londynie i Muzeum Zamek Królewski na Wawelu w Krakowie). Realizuje surrealistyczne obiekty artystyczne, metaforycznie parafrazujące przedmioty codziennego użytku. 
 
marta zajac
MARTA ZAJAC
Literaturoznawczyni. Ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie Śląskim, gdzie pracuje od roku 1991 i gdzie uzyskała stopień doktora habilitowanego (obecnie pełni funkcję zastępczyni dyrektora kierunku filologia angielska). Opublikowała monografie The Feminine of Difference. Gilles Deleuze, Hélène Cixous and Contemporary Critique of the Marquis de Sade (Peter Lang, 2002) oraz Przestrzeń kobiety w chrześcijańskiej koncepcji Boga. Głosy teologów XX-wiecznych a (kon)teksty feminizmu (Wydawnictwo UŚ, 2013). Redaktorka monografii Figury i znaczenia mądrości. Studium interdyscyplinarne (2016). Jej zainteresowania badawcze ostatnich lat obejmują przede wszystkim związki między kulturą a religią. Mieszka w Gliwicach.
 
 
KATARZYNA ZAJĄC
Ur. w 1977 r., ukończyła ochronę środowiska na Uniwersytecie Opolskim, mieszka razem z mężem i synami w Ozimku. Publikowała w „Dzienniku Polskim”, „Nowym Zagłębiu”, prasie lokalnej i na stronach internetowych. Jej wiersze można znaleźć w wielu pokonkursowych almanachach i antologiach. Laureatka m.in. III OKP „Euterpe na Wichrowym Wzgórzu”, IV OKP „Przeciw Poetom” im. Witolda Gombrowicza, XXIII OKP „O Liść Konwalii” im. Z Herberta, XVIII OKP im. Rafała Wojaczka, XL OKP im. J. Śpiewaka i A. Kamieńskiej i VI OKP im. K. Ratonia.
 
 
DANIELA EWA ZAJĄCZKOWSKA
Ur. w 1971 r. w Łodzi, gdzie mieszka do tej pory. Autorka trzech zbiorów poetyckich:Rzeczy znikome (1994), Czciciele słońca (1996),Wagabunda i księżyc (2007) oraz arkusza wierszy dla dzieci Bajeczki dla Ineczki (2007). Wiersze i recenzje publikowała m.in. na łamachTygla Kultury, Frazy, W Kręgu Literatury oraz na antenie Radia Łódź. Laureatka kilku konkursów literackich, m.in. nagrody głównej w konkursie Nasz czas (Toruń, 1994). Należy do ZLP oraz grupy literackiej Centauro.
 
 
NATALIA ZALESIŃSKA
Ur. w 1962 r. w Katowicach, gdzie mieszka. Z wykształcenia jest informatykiem. Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich m.in.: „Miłość niejedno ma imię”, „Sprostać wierszem”, „Krajobrazy słowa”, „Struna Orficka”, „Kobieta”, „Tyskie Lato Poetyckie”, „Jesień Poetycka”, TJW „Poetycki Lombard”, „Złoty Syfon Stowarzyszenia Żywych Poetów”, im. J. Śpiewaka, im. K. K. Baczyńskiego. Laureatka I nagrody w VII Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. Kazimierza Ratonia. Debiutowała w roku 2009 tomikiem poetyckim rzeczy delikatne, którego publikacja była nagrodą główną w II Edycji Konkursu Poetyckiego im. W. Iwaniuka za zestaw wierszy. Autorka publikowała swoje wiersze na portalach poetyckich, w antologiach pokonkursowych, a także na łamach czasopism, m.in. „Topos”, „Informator kulturalny Chorzów”, „Czasopismo Artystyczne Nestor”, Ogólnopolskie Pismo Artystyczno-Naukowe „ZNAJ”, „Egeria”. Jej teksty prezentowane były na antenie Polskiego Radia. Brała udział w „Porze Poezji” w Katowicach (marzec 2009) i Porcie Chorzów (listopad 2010, czerwiec 2011, listopad 2011). Związana ze Stowarzyszeniem Inicjatyw Kulturalno-Literackich „Metasfora” w Katowicach.
 
janusz zalo zalewski
JANUSZ ZALO ZALEWSKI
Ur. w 1949 r. w Ciechanowie, profesor informatyki na Florida Gulf Coast University w USA, gdzie mieszka na stałe. Jego dorobek literacki obejmuje tłumaczenia z języka angielskiego poezji i prozy amerykańskich bitników, które publikował głównie w „Nowej Okolicy Poetów” i w „Odrze”. Jest autorem serii esejów zatytułowanych Zdarzenia nad Zatoką San Francisco (odcinek czternasty, o Amirim Barace, ukazał się w „Odrze” 2018, nr 6). Od lat zajmuje się także literaturą polskich Amerykanów, dla którego to kierunku stworzył termin literacki „polonizm magiczny” („Polish American Studies” 2007, nr 2). Zredagował i przetumaczył dwa dwujęzyczne zbiorki poezji: Dziś Polacy się palą (Antraktcafe Press, 2013) i Hedwig Gorski Cześć do nieba (Jadzia Press, 2018). Zorganizował i opracował scenariusz kilku salonów poezji w Teatrze Polskim, w Warszawie, m.in., Magiczna polskość (listopad 2013 r.), zarejestrowany na wideo i możliwy do obejrzenia pod adresem: https://www.youtube.com/watch?v=2G4z3HrQJuo. Jest także miłośnikiem twórczości i kolekcjonerem pierwszych wydań Charlesa Bukowskiego.
 
 
WIERA ZAŁUCKA
Ur. w 1991 w Grodnie (Białoruś). Studiuje kulturoznawstwo na Porównawczych Studiach Cywilizacji UJ oraz teorię i praktykę sztuki współczesnej na Europejskim Uniwersytecie Humanistycznym w Wilnie. Mieszka w Krakowie.
 
 
GRAŻYNA ZAMBRZYCKA
Ur. w 1956 r. w Olsztynie. Poetka i tłumaczka. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Opublikowała osiem tomów poetyckich, m.in. Wiersze i pieśni (Olsztyn 19993), Opowiedzieć raz jeszcze (Vancouver 1995), Godzina w katedrze (Toronto 2008), Bóg miodu (Biblioteka „Frazy”, Toronto Rzeszów 2011). Laureatka nagrody Fundacji Wł i N. Turzańskich (Toronto 2010). Od 1981 r. mieszka w Vancouver w Kanadzie.
 
zofia zarębianka
ZOFIA ZARĘBIANKA
Ur. w 1958 r. w Krakowie, poetka, eseistka, profesor tytularny w Katedrze Literatury XX Wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego, członkini PEN Clubu, SPP, Komisji Historycznoliterackiej PAN oraz Centrum Kultury i Dialogu afiliowanego przy Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej „Ignatianum” w Krakowie. Autorka książek: Poezja wymiaru sanctum(1992), Świadectwo słowaRzecz o twórczości Anny Kamieńskiej(1993), Zakorzenienia Anny Kamieńskiej (1996), Tropy sacrum w literaturze XX wieku (2001), O książkach, które pomagają być (2005),Czytanie sacrum (Kraków-Rzym 2008). Opublikowała pięć tomów wierszy: Człowiek rośnie w ciszy (1992), Wyrwane z przestrzeni(1996), Niebo w czerni (2000), Jerozolima została zburzona (2004),Wiersze: Pierwsze (2008). Mieszka w Krakowie.
 
aleksandra zasępa
ALEKSANDRA ZASĘPA
Dr nauk humanistycznych, asystentka w Zakładzie Literatury Współczesnej Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach; autorka publikacji naukowych i artykułów w czasopismach literackich (poświeconych m.in. twórczości Krystyny Miłobędzkiej). Zajmuje się polską poezją po roku 1956, jej główne zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień temporalnych w liryce współczesnej, kwestii wyobraźni poetyckiej, korespondencji sztuk oraz problematyki małych form lirycznych. Wkrótce ukaże się jej książka Czas (w) poezji Krystyny Miłobędzkiej.
 
matylda zatorska
MATYLDA ZATORSKA
Absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Rzeszowskiego (specjalizacja dziennikarska). Obecnie na studiach doktoranckich tej uczelni. Przygotowuje pracę doktorską na temat prozy historycznej kobiet po 2000 roku. Działa w Sekcji Literaturoznawców Koła Naukowego Polonistów. Autorka szkiców naukowych, publikowanych w wydawnictwach zbiorowych, recenzji oraz artykułów publicystycznych. Była redaktorką czasopisma studentów UR „Melanż”. Inicjatorka i współorganizatorka zorganizowanych pod auspicjami Instytutu Filologii Polskiej UR i kwartalnika „Fraza” sympozjów Miejsca, ludzie, opowieści. Twórczość Andrzeja Stasiuka (2014) oraz Przestrzenie wyobraźni. Twórczość Stefana Chwina (2015) z udziałem pisarzy. Współredaktorka dwóch tomów monografii zbiorowej Inny w podróży (Rzeszów 2017) oraz książki Miejsca, ludzie, opowieści. O twórczości Andrzeja Stasiuka (2018). Mieszka w Łańcucie.
 
renata zawadzka
RENATA ZAWADZKA
Absolwentka pedagogiki i terapii pedagogicznej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Ukończyła także filologię polską w Instytucie Badań Literackich. Przez 34 lata była nauczycielką języka polskiego. Obecnie na emeryturze, realizuje swoje literackie pasje. Napisala o sobie: „Nic nie muszę, wszystko mogę, bo nie mam żadnej presji i nie biorę udziału w żadnym wyścigu. Prowadzę bloga, piszę felietony do gazet i tworzę krótkie formy literackie. Biorę udział w licznych konkursach literackich i sprawia mi to ogromną przyjemność”. Mieszka w Gorzowie Wlk.
 
 
PAWEŁ ZAWADZKI
Ur. w 1943 r. Niespokojny duch, wielokrotnie zmieniał miejsca zamieszkania i pracy. Przez 15 lat mieszkał w Zakopanem, od 1975 r. mieszka w Warszawie. Pracował w wielu zawodach i w różnych instytucjach, najdłużej w Bibliotece Instytutu Sztuki PAN i w Muzeum Literatury w Warszawie. Pisze i publikuje regularnie na łamach wielu pism od roku 1986 (debiut na łamach miesięcznika "W Drodze"). W roku 1990 wymyślił, redagował i wydawał pismo "Głos Patetyczny Dziada Narodowego". Prowadzi też Niekomercyjną Firmę Astrologiczną "Jasna Przyszłość". Ma wiele wizji i pomysłów, z których niektóre udaje się urzeczywistnić, np. zagrać w dniu pogrzebu Piotra Skrzyneckiego ze szczytu Pałacu Kultury i Nauki Hejnał Mariacki. Autor czekającego na druk Poradnika dla bezrobotnych, aktualnie pracuje nad Poradnikiem dla emerytów. Posiada licencję pilota szybowcowego. Jest miłośnikiem (bez wzajemności) zakonu Benedyktynów.
 
 
KATARZYNA ZDANOWICZ-CYGANIAK
Ur. w 1979 r. w Białymstoku. Autorka zbiorów wierszy: Improwizacje i nie tylko, Poznajmy się, Kolekcjonerka, Szkliwo (Nagroda Literacka im. W. Kazaneckiego), Jak umierają małe dziewczynki (wyróżnienie Biblioteki Raczyńskich) oraz książki poświęconej Marii KomornickiejKto się boi Marii K. Sztuka i wykluczenie. Doktorantka na Uniwersytecie Śląskim. Redaktorka „Opcji”, gdzie m.in. prowadzi dział „Przed debiutem”.
 
elżbieta zechenter-spławińska
ELŻBIETA ZECHENTER-SPŁAWIŃSKA
Ur. w 1935 r. w Krakowie. Poetka, tłumaczka, prozaik. Córka poety, publicysty i satyryka Witolda Zechentera, wnuczka Edmunda Zechentera, nowelisty i dziennikarza. Ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dr nauk humanistycznych. Jej wiersze przekładane były na języki obce; węgierski, angielski, niemiecki, rosyjski, czeski, turecki i hiszpański. Wydała kilkanaście zbiorków poetyckich a m.in. Epitafium dla biedronki (Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962), Na łowiskach świata (Miniatura, Kraków 1992), Czapka niewidka (wyd. Baran i Suszczyński, Kraków 1996, Krakowska Książka Miesiąca), Notatki i sny (Biblioteka SPP, Kraków 2015), Kot Moniki (Biblioteka SPP, Kraków 2019). Jest autorką powieści Szansa (Wyd. Baran Suszczyński, Kraków 2000) a także kilku książek dla dzieci. W 2007 r. wydała książkę o ojcu Malinowy tort. Witold Zechenter po latach (Wydawnictwo Jagiellonia w Krakowie). Jest autorką tekstów ballad i piosenek śpiewanych w Piwnicy pod Baranami, Lochu Camelot, Jana Wojdaka i zespół Wawele. Odznaczona przez Prezydenta m. Krakowa medalem Honoris Gratia, przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego – brązowym medalem Gloria Artis. Należy do krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Autorów ZAIKS.
 
 
MARTA ZELWAN
Pisarka, z wykształcenia psycholog. Dawniej Krystyna Sakowicz. Pod tym nazwiskiem opublikowała szereg książek prozatorskich: Zbrodnie kobiet (1984), Sceny miłosne, sceny miłosne (1986), Jaśmiornica (1987), Po bólu (1995), Śnienie (2000, nominacja do Nagrody Nike 2001), Księga ocalonych snów (2008, Nagroda Fundacji Kultury, nominacja do Nagrody Nike 2009), Praobrazy (2012). Pod nazwiskiem Marta Zelwan wydała tom poezji Graffiti (2017) i prozę Śnienie / Dreaming (Nowy Jork 2019, przeł. V. Miluch), a także współpracuje z pismem „Elewator”. Jest m.in. laureatką nagród im. S. Piętaka i im. E. Stachury. Mieszka w Warszawie.
 
piotr zemanek
PIOTR ZEMANEK
Poeta i bard, od urodzenia mieszka w Bielsku-Białej. Absolwent Politechniki Krakowskiej i Łódzkiej oraz Uniwersytetu Śląskiego. Laureat ponad stu pięćdziesięciu ogólnopolskich konkursów poetyckich. Zwyciężał w slamach poetyckich i turniejach jednego wiersza. Jest również laureatem konkursów piosenki poetyckiej i autorskiej. Publikował w przeszło stu pokonkursowych antologiach poetyckich, a także czasopismach literackich: „Akant”, „TOPOS”, „Tygiel”, „Nestor”, W 2014 roku ukazał się jego autorski zbiór wierszy Południk Greenwich, nagrodzony w II edycji konkursu im. Henryka Berezy w Szczecinie.
 
 
VISAR ZHITI
Ur. w 1959. Poeta i publicysta. Urodził się w Durres (Albania). Ukończył pedagogikę na Uniwersytecie w Szkodrze. Do najważniejszych zbiorów należą: Pamięć powietrza, Rzucam czaszkę do twoich stóp, Sianie błyskawic, Żywe drzwi, Zabójczy dla oczu czas.
 
jacek antoni zieliński
JACEK ANTONI ZIELIŃSKI
Ur. 19.01.1936 r. w Warszawie, gdzie mieszka. Malarz, rysownik, krytyk sztuki. W latach 19541960 studiował w warszawskiej ASP (dyplom w pracowni prof. Tadeusza Kulisiewicza). Jest twórcą kolekcji „Krąg Arsenału” w Muzeum Lubuskim im. J. Dekerta w Gorzowie Wlkp., którą kierował w latach 19782002. W latach 19711981 stworzył i prowadził galerią „Wystawy na Pięknej”, w latach 19841989 współpracował z galerią Stowarzyszenia Historyków Sztuki. Był współtwórcą i redaktorem ukazującego się w drugim obiegu w latach 19841989 pisma o sztuce „Szkice”. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych, m.in. Dokumenty rzeczywistości i Koncepcje przestrzeni w sztuce współczesnej (Muzeum Narodowe w Warszawie 1979, 1984), Kosmos i Metafora – Przestrzeń w Muzeum w Lubelskim (1977, 1978), Rysunek i opis, 10 lat później i Rysunek na koniec wieku w Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu (1980, 1992, 2000). Z wielu wystaw indywidualnych wyróżnia wystawy w: warszawskiej galerii Kordegarda (1976, 1993), galerii Domu Artysty Plastyka w Warszawie (Motyw zimowy, 1980 i Światła nocy oraz inne prace z lat 1968–1999, 19992000), BWA w Rzeszowie (2000) i galerii „Krypta u Pijarów” w Krakowie (2006), zrealizowaną wspólnie ze Stanisławem Zbigniewem Kamieńskim wystawę Obrazy o niebie w warszawskiej galerii „Test” oraz cztery wystawy w Gorzowie Wlkp. (1977, 1984, 1993 i Parę wyobrażeń na temat przestrzeni. Malarstwo z lat 1999–2010, 2011). Debiutował w piśmie „Fundamenty” w 1957 r. Opublikował książki: Prawdziwe pozory sztuki nowoczesnej (PAX, 1965), O widzeniu artystycznym (1966), Szkice o malarstwie i strukturze materii (1991), z Joanną Stasiak dwa podręczniki do plastyki Wiedza o sztuce 5–8 i Świat sztuki. Jest autorem wielu tekstów o sztuce i artystach oraz opowiadań, publikowanych w monografiach zbiorowych, katalogach wystaw oraz pismach: „Kierunki”, „Życie i Myśl” (kierował w nim działem „Sztuka”), „Miesięcznik Literacki”, „Arkusz”, „Fraza”. Jego prace znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Biblioteki Narodowej, Centrum Sztuki Studio im. S.I. Witkiewicza, Muzeum ASP w Warszawie, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu, Muzeum Śląskim, Narodowym Muzeum Sztuki im. M.K. Čiurlionisa w Kownie i w zbiorach prywatnych w Polsce, Francji i Litwie. 
 
 
ADAM ZIEMIANIN
Ur. w 1948 r. w Muszynie. Poeta, prozaik, dziennikarz, autor piosenek śpiewanych przez Elżbietę Adamiak, Jacka Wójcickiego, Krzysztofa Myszkowskiego, Wolną Grupę Bukowina i Stare Dobre Małżeństwo (płyty Makatki i Czarny blues nad ranem, z obu grupami poeta występował). Absolwent filologii polskiej UJ. Debiutował w 1968 r. na łamach „Życia Literackiego”. Jego debiutem książkowym był tom Wypogadza się nad naszym domem (1975). Kolejne ważne książki to m.in. tomik Na słony rachunek (1981, nagroda im. S. Piętaka), Makatka z płonącego domu (1985, Nagroda Funduszu Literatury), Dwoje na balkonie (1989, Nagroda im, A. Świrszczyńskiej), poświęcony pamięci matki tom Zdrowaś matko – łaskiś pełna (1987), Makatki (w opracowaniu graficznym córki poety Halszki, Krakowska Książka Miesiąca, luty 2006). W 1976 r. poślubił wnuczkę Emila Zegadłowicza, której dedykował tomy Wiersze dla Marii (1985) i Przymierzanie peruki (2007, nagroda im. W. Orkana). W 2008 Podkarpacki Instytutu Książki i Marketingu opublikował tomik Co za szczęście i tom prozy Chory na studnię. Wiersze i opowiadania publikował w ważnych periodykach literackich w kraju i za granicą. Jego utwory przetłumaczono m.in. na angielski, włoski, niemiecki i rosyjski. Jest laureatem głównych nagród wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, m.in. był trzykrotnie laureatem Łódzkich Wiosen Poetyckich, zdobył główną nagrodę w konkursie im. Jana Śpiewaka i w Jaszczurowych Laurach. Do rozwiązania w stanie wojennym należał do ZLP, obecnie należy do SPP i polskiego PEN Clubu. Mieszka w Krakowie. 
 
 
JERZY BENIAMIN ZIMNY
Z wykształcenia ekonomista. Debiutował w piśmie studenckim „Merkury” w 1970 r. Publikował m.in. w „Literaturze”, „Nadodrzu”, „Nurcie” i w „Życiu Literackim” oraz w almanachach: Moment Wejściap. red. A. K. Waśkiewicza (1976) i Którzy pamiętali słońce (1980). W latach 1976-1985 recenzował książki poetyckie, współpracując z wymienionymi tygodnikami. Obecnie współpracuje z kwartalnikiem „Okolice Poetów”. Jego wiersze były nagradzane na turniejach: „Milowego Słupa”, „Zielonej Wazy” i innych. Autor tomów poezji: Biały goździk na śniegu (Wyd. Kanwa, 1991 z grafiką Stasysa), W sercu ciszy (2005), Dystans (2008, Zwrotnik Skorpiona (2009). Przygotowuje tom wierszy Rubinosa, z którego pochodzą publikowane we „Frazie” teksty. Wkrótce ukaże się jego powieśćGromnica.
 
 
ARTUR ZIONTEK
Ur. 1978 r. w Siedlcach. Asystent w Ośrodku Edytorstwa Instytutu Filologii Polskiej AP. Pod kierunkiem prof. Antoniego Czyża pracuje nad rozprawą doktorską: Michał Kazimierz Ogiński – twórca, mecenas, polityk. Przygotowuje też edycję jego pism oraz monografię Aleksandra Ogińska w literaturze i kulturze XVIII wieku. Interesuje go także proza, a szczególnie powieść XX wieku (polska i obca) ze szczególnym uwzględnieniem Samuela Becketta, Andrzeja Żuławskiego i Piotra Szewca. Zajmuje się też historią ziemiaństwa podlaskiego XIX i XX wieku, zwłaszcza w kontekście szeroko pojętej kultury (w przygotowaniu jest obszerna praca dotycząca Ziemian okręgu sokołowskiego i ich rezydencji w XIX-XX w.). Jest członkiem redakcji kwartalnika humanistycznego „Ogród”, rocznika historycznego „Szkice Podlaskie” oraz kwartalnika kulturalnego „Siedlecki Nieregularnik Literacki”. Opracował i zredagował m.in.: Józef Górski, Na przełomie dziejów (Siedlce 2006), Człowiek w literaturze polskiego baroku (Siedlce 2007), Aleksandra Ogińska i Siedlce w trzech pamiętnikach z XIX wieku (Siedlce 2007). Zajmuje się też składem książek, ich opracowywaniem graficznym i projektowaniem okładek. Jest członkiem Siedleckiego Towarzystwa Naukowego oraz Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza.
 
daria zmiejewa
DARIA ZMIEJEWA
Ur. w Warszawie, z pochodzenia Rosjanka i Żydówka. W 2019 r. obroniła licencjat z historii sztuki na WZKW, wkrótce zdobędzie tytuł magistra edukacji artystycznej na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Niegdyś kucharka i edukatorka kulinarna, obecnie zatrudniona w pracowni ceramicznej. Jej ulubionymi zajęciami są wspinaczka, karmienie ludzi, tworzenie w dowolnej technice plastycznej oraz zgłębianie historii medycyny. Od niedawna próbuje swoich sił także w pisaniu. Mieszka w Warszawie.
 
liliana zubińska
LILIANA ZUBIŃSKA
Pisze poezje, prozę, zajmuje się także krytyką literacką. Publikowała m. in. w "Akancie" (w latach 1998-1999 była członkinią zespołu redakcyjnego tego pisma), "Akcencie", "Arkuszu", "Dziś", "Frazie", "Mimo-zie", "Sycynie", "Świętokrzyskim Kwartalniku Literackim", "Twórczości" i w wychodzącym na Litwie piśmie "Nasz Czas". Opublikowała książki: Mech jest zielony (1997), 
Głogi i wrzosy (Bydgoszcz 1998), Wtajemniczenie (Kielce 2007). Mieszka w Kielcach.
 
tadeusz zubiński
TADEUSZ ZUBIŃSKI
Ur. w 1953 r. w Suchedniowie. Prozaik, eseista, tłumacz. Był redaktorem bydgoskiego miesięcznika „Akant” i kieleckiego miesięcznika „Mimo-za”. Zastępca redaktora naczelnego miesięcznika „Świat Inflant”. Publikował m.in. w: „Twórczości”, „Arkuszu”, „Akcencie”, „Sycynie”, „Kresach”, „Odrze”, a także w polskich pismach na Litwie („Nasz Czas”, „Znad Wilii”) i na Łotwie („Polak na Łotwie”, „Polskie Słowo”). Laureat nagrody im. Natalii Gall (1995), dwukrotny stypendysta Ministerstwa Kultury. Wydał zbiory opowiadań: Sprawiedliwy w Sodomie (1996), Dotknięcie wieku (Warszawa 1996), Wieża i inne opowiadania (2007), Goście stołu pańskiego (2010), Opowieści wrzosowskie (2011) oraz powieści: Odlot dzikich gęsi (2001 – Nagroda Fundacji Kultury), Nikodem Dyzma w Łyskowie (2003), Góry na niebie (Kielce 2005 – Nagroda w Konkursie Literackim im. S. Żeromskiego 2003), Burza pod lasem (2007), Ogień przy drodze (Poznań 2009), Dawno i daleko (Poznań 2011), Wojnę rzymską (Szczecin, Bezrzecze 2012), Morze wewnętrzne (2017), Boża dzierżawa (2017), a także książki popularyzujące kulturę i historię Litwy, Łotwy, Estonii, Czech i Hiszpanii. Uwagę czytelników przykuły Generał Franco (2014) oraz Wojna domowa w Hiszpanii 1936-1939 (2015). Zmarł 25 marca 2018 r. w Aninie.
 
edward zyman
EDWARD ZYMAN
Ur. 20.05.1943 r. w Dobromierzu,  zmarł 18.11.2021 r. w Mississauga w Kanadzie. Poeta, prozaik, krytyk literacki, publicysta, dziennikarz, wieloletni współpracownik „Frazy”. Opublikował kilkanaście książek własnych: dramatu, tomów poezji, prozy, biografii, monografii, książek krytycznych (wśród nich kilka ważnych ukazało się w Rzeszowie w koedycji Polskiego Funduszu Wydawniczego w Kanadzie ze Stowarzyszeniem Literacko-Artystycznym „Fraza” – wśród nich monumentalna monografia działalności kulturalnej kanadyjskiej Polonii Mosty z papieru – nagrodzona nagrodą Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie – i dwa ostatnie tomy jego wierszy Inaczej nie będzie nasycone… Notatnik domowy z lat dawnych i nowych oraz Światłoczułe znaki czasu, wydany kilka dni przed śmiercią). Był także redaktorem i wydawcą kilkudziesięciu książek autorstwa pisarzy krajowych i emigracyjnych. Pracował w Polsce i Kanadzie w redakcjach pism, radiu i telewizji. Na początku lat osiemdziesiątych XX w. był przewodniczącym „Solidarności” w Rozgłośni Polskiego Radia w Katowicach, internowanym w stanie wojennym. Po 1984 r. znalazł się z rodziną na emigracji w Kanadzie, gdzie aktywnie włączył się w działalność kulturalną Polaków. Był wieloletnim prezesem Polskiego Funduszu Wydawniczego w Kanadzie oraz wiceprezesem Fundacji im. Władysława i Nelli Turzańskich. W 2021 r. ukazała się książka Andrzeja Piskulaka Świat jest zawsze obok. Biografia literacka Edwarda Zymana z wyborem wierszy poety.
 
joanna żabnicka
JOANNA ŻABNICKA
Ur. w 1989 r., poetka o zainteresowaniach teatralnych. Publikowała m. in. w „Arteriach”, „Czasie Kultury”, „Dwutygodniku.com”, „Tygodniku Powszechnym”, „Wakacie” i „Zeszytach Poetyckich”. Pomysłodawczyni i prowadząca spotkania z cyklu Poezja naStanie w jednej z poznańskich księgarń. W almanachu Połów. Poetyckie debiuty 2011 ukazał się jej arkusz poetycki Tymczasem; wkrótce ukaże się jej debiutancki tomik Ogrodnicy z Marly nakładem WBPiCAK w Poznaniu.
 
 
SERHIJ ŻADAN
Ur. w 1974 r. w Starobielsku. Poeta, prozaik, tłumacz. Z wykształcenia germanista. Wokalista grupy „Sobaki v Kosmose”. Autor m.in. tomów wierszy Różowy degenerat (1993), Cytatnik (1995), Pepsi (1998), Ballady o wojnie i odbudowie (2001), Historia kultury początku stulecia (2003, polskie wydanie 2005); Maradona (2007), Etiopia (2009), Lesbijki (2009), tomów opowiadań Big Mac (2003, polskie wydanie 2005) i Hymn demokratycznej młodzieży (2006, polskie wydanie 2007), powieści Depeche Mode (2004, polskie wydanie 2006), Anarchy in the Ukr (2005, polskie wydanie 2007); Woroszyłowgrad (2010, polskie wydanie 2013). Jeden z najpopularniejszych pisarzy na Ukrainie i najczęściej w Polsce tłumaczonych ukraińskich pisarzy. Mieszka w Charkowie.
 
 
STANISŁAW ŻAK
Literaturoznawca, historyk literatury, publicysta, emerytowany profesor Uniwersytetu im. Jana Kochanowskiego w Kielcach. Autor wielu książek, m.in: Maria Kuncewiczowa (1971); Proza narracyjna Ewy Szelburg-Zarembiny (1990); Cenzura wobec humanistyki (1996); Bolesław Garboś (poeta, filozof, prawnik) (1997); Polscy pisarze nobliści (1998); Witold Gombrowicz (autobiografia, autokreacja, legenda) (2000); Stan wojenny i po nim, 2014; Prometeusz. Kameleon, Narcyz, Witold Gombrowicz, 2016. Założyciel Klubu Inteligencji w Kielcach (1981). Internowany w stanie wojennym. W 1989 został senatorem i pełnił tę funkcje przez dwie kadencje. Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, medalem Komisji Edukacji Narodowej i honorową odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Mieszka w Kielcach.
 
bogumiła żongołłowicz
BOGUMIŁA ŻONGOŁŁOWICZ
Ur. 1955 r. Słupsku, gdzie w tamtejszej WSP studiowała polonistykę. Poetka, pisarka, dziennikarka, grafik. Ukończyła także Podyplomowe Studium Filologii Polskiej na Uniwersytecie Gdańskim oraz Podyplomowe Studium Dziennikarstwa i Edytorstwa na Uniwersytecie Warszawskim. W 2003 roku uzyskała tytuł doktora filozofii na Macquaire University w Sydney. Wydała tomy wierszy Lato w Surrey(1984), Śmierci nie moje (2002), biografię Andrzej Chciuk. Pisarz z antypodów (1999), monografię Kabaret „Wesoła Kookaburra” (2004), przygotowała do druku m.in. Listy z Australii Romana Gronowskiego(2005). Artykuły publikowała w wielu pismach krajowych i polonijnych, m.in. „Kulturze”, „Nowym Dzienniku”, „Polityce”, „Głosie Pomorza”, pismach australijskich. Od 1991 roku mieszka w Melbourne.
 
agnieszka żuchowska-arendt
AGNIESZKA ŻUCHOWSKA-ARENDT
Ur. 1983 r. Tłumaczka literatury z języka serbsko-chorwackiego i słoweńskiego, autorka tomików poetyckich Biała masa tabletek (2005) i gutenmorgen (2019) oraz zbioru opowiadań Znikomat (2009), śpiewa w Krakowskim Chórze Rewolucyjnym.
 
małgorzata żurecka
MAŁGORZATA ŻURECKA
Ur. w 1956 r. w Stalowej Woli. Studiowała na Politechnice Rzeszowskiej, jako członek Klubu Dziennikarzy Studenckich współpracowała z czasopismem „Politechnik”. Debiutowała poetycko w tygodniku „Sztafeta” w 1990 r. Opublikowała siedem tomów poezji: Piąta pora konieczności (2001), Ostatni anioł goryczy (2005, Nagroda Literacka Miasta Stalowej Woli „Gałązka Sosny”), W kapsule codzienności (2007, Nagroda „Złote Pióro” ZLP w Rzeszowie), In & out (współautorka Dorota Jaworska, Muzeum Jadwigi i Wojciecha Siemionów w Petrykozach, 2010), Ucieczka z krainy pozoru (2011), Naga malwa (2013), Kos śpiewa lato (Rzeszów 2016). Należy do Związku Literatów Polskich (od 2006 r.), Unii Poetyckiej Wojciecha Siemiona (od 2012) oraz do stalowowolskiego Stowarzyszenia Literackiego „Witryna”.
 
dominik piotr żyburtowicz
DOMINIK PIOTR ŻYBURTOWICZ
Ur. w 1983 r., pochodzi z Drawska Pomorskiego. Poeta, absolwent filologii polskiej Akademii Pomorskiej w Słupsku. Związany z Koszalinem i Warszawą, w której studiuje filozofię. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Wiersze publikował m.in. we „Frazie”, „Odrze” i „Twórczości”. Wydał tomy: Żaglowce (WBPiCAK, Poznań 2015), Spaceboy (Instytut Mikołowski, Mikołów 2017), Klucze uniwersalne (WBPiCAK, Poznań 2019), Remedorium (Fundacja Kultury AFRONT, Bukowno 2019). Jego utwory były tłumaczone na języki angielski, włoski, rosyjski.
 
waldemar żyszkiewicz
WALDEMAR ŻYSZKIEWICZ
Ur. w 1947 r. w Rzeszowie. Poeta, dramaturg, scenarzysta, dziennikarz i publicysta. Studiował budownictwo lądowe na Politechnice Krakowskiej, a następnie filozofię na UJ. Filozofię wykładał na krakowskiej AGH. Na łamach prasy literackiej zadebiutował w 1972 r. Debiutował w roku 1980 tomikiem Nazwij to Nowy Radosny Dzień (Nagroda im. Tadeusza Borowskiego 1981). Ostatnio opublikował zbiory Zmienny kształt powabu (2007) i Taki lajf. Tejk 7.0 (2016, nominacja do Orfeusza, Nagrody Poetyckiej im. K. I. Gałczyńskiego 2017). Autor scenariuszy do wystawionej w Teatrze Nowym w Łodzi adaptacji Pornografii W. Gombrowicza (1985) oraz wystawionej w Teatrze Telewizji Historii Witolda Gombrowicza (1989). Autor sztuk dla dzieci, m.in. często wystawianej i nagradzanej na konkursach teatralnych Jak zdobyć korzec złota, czyli bezeceństwa pana Klausa na motywach baśni H. Ch. Andersena. W latach 1997–2012 redaktor i publicysta „Tygodnika Solidarność”. Członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W latach 1983–2000 mieszkał w tzw. kamienicy literatów przy ul. Krupniczej 22 w Krakowie, po czym osiadł w Warszawie.
 

        © 2006-2010 FRAZA. Layout: Jaro. Realizacja: Agencja reklamowa MG Studio