Wyszukiwarka:

 


Najnowszy numer:

 



Aktualności:

[2006] [2007] [2008] [2009] [2010] [2011] [2012] [2013] [2014] [2015] [2016] [2017] [2018] [2019] [2020] [2021]

14 sierpnia

VII Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Zygmunta Krukowskiego Nowa Ruda 2021

Miejska Biblioteka Publiczna w Nowej Rudzie ogłasza VII Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Zygmunta Krukowskiego. Do 15 października 2021 r. należy wysłać zestaw pięciu wierszy. Honorowane będą tylko prace nadesłane w jednym pliku tekstowym, w formacie elektronicznym (.doc, .rtf, .txt, .odt, .pdf) oznaczone godłem na adres e-mailowy: dyrektor@biblioteka.nowaruda.pl. Kopertę sygnowaną tym samym godłem co wiersze, z dopiskiem „Konkurs Krukowskiego”, zawierającą następujące dane: imię i nazwisko, adres zamieszkania, numer telefonu, e-mail, należy przesłać pocztą na adres: Miejska Biblioteka Publiczna w Nowej Rudzie, ul. Bohaterów Getta 10, 57-400 Nowa Ruda. Więcej informacji na stronie:https://biblioteka.nowaruda.pl/index.php?dzial=aktualnosci&wiadomosc=390&strona=0



12 sierpnia

Zmarł Andrzej Salnikow

Środowisko „Frazy” poniosło kolejną wielką stratę. Portal Bielsk.eu poinformował dziś, że „po ciężkiej i gwałtownej chorobie” zmarł w wieku 61 lat Andrzej Salnikow, jeden z założycieli „Frazy” i jej pierwszy redaktor naczelny (w latach 1991–1993). Urodził się w 1960 r. w Białymstoku, mieszkał w Bielsku Podlaskim. Po ukończeniu studiów filozoficznych na UMCS w Lublinie pracował jako asystent w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Jemu zawdzięczamy m.in. skierowanie pisma na Tematy Wschodnie oraz jego kulturoznawczy profil naukowy. Wyobrażam sobie, jak o tej porze roku, latem trzydzieści lat temu, biegał po Rzeszowie i okolicach, załatwiał sprawy powstającego pisma, gorączkowo zastanawiał się nie tylko na tym, jak i z czego zredagować pierwszy numer, ale przede wszystkim – skąd zdobyć fundusze na jego wydanie. I udało mu się! Dlatego w pierwszym numerze „Frazy” pojawiły się egzotyczne – jak na periodyk społeczno-kulturalny, którym wedle zamierzenia Salnikowa była wtedy „Fraza” – reklamy… salonu sukien ślubnych. Także na łamach „Frazy” zadebiutował w 1993 r. jako poeta. Po poważnym kryzysie w życiu osobistym przekazał redakcję w ręce Stanisława Dłuskiego i powrócił w połowie lat 90. XX wieku do rodzinnego miasta, gdzie pracował jako dziennikarz i animator kultury, inicjator wielu ważnych wydarzeń. Uzupełnił swoje wykształcenie o studia podyplomowe jako menadżer i animator kultury w Wyższej Szkole Finansów i Zarządzania w Białymstoku. Był założycielem Stowarzyszenia Poetów Ziemi Podlaskiej, instruktorem ds. literatury w Bielskim Domu Kultury, dziennikarzem „Nowin Podlaskich” i „Kuriera Podlaskiego”. Opublikował cztery tomy wierszy (dwa pierwsze w serii Biblioteki „Frazy”, zredagowane przez Jana Wolskiego, zilustrowane przez Marka Pokrywkę): Ptakodrzew czyli dojrzewanie (2010), Zasłuchanie (2014), Bure chmury (2017) i Dziennik Liryczny (2021) oraz książki dla dzieci Rodzynek w podróży i Lew wegetarianin (2019). Publikował także w „Twórczości”. Od 2014 r. był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz twórcą i redaktorem naczelnym kwartalnika „Cyrylica”. W naszej pamięci pozostanie Andrzej także jako budujący przykład, że z najpoważniejszego życiowego zakrętu można wyjść na prostą, z kryzysu odrodzić się, w czym pomocne mu były poezja, twórcze pisanie, aktywność kulturalna.


Andrzej Salnikow na ostatnim spotkaniu autorskim, promujący tom Dziennik Liryczny, Bielski Dom Kultury, 8.07.2021. Fot. Bielsk.eu



8 sierpnia 2021

Spóźniony pogrzeb Janusza Szubera

Rodzina, przyjaciele, sanoczanie, miłośnicy twórczości pożegnali zmarłego 1 listopada 2020 r. poetę. W ostatnim okresie życia zmienił wolę co do miejsca pochówku (początkowo planował spocząć na prawosławnym cmentarzu w Międzybrodziu nad Sanem i nawet wystawił tam sobie nagrobek). Ostatecznie złożono jego prochy w rodzinnym grobowcu na głównym cmentarzu w Sanoku. Redakcję „Frazy” na pogrzebie poety reprezentowali Janusz Pasterski i Jan Wolski. Janusz Pasterski tak wydarzenie to relacjonował: „Pogrzeb był bardzo skromny, […] bez żadnych mów ani w kaplicy, ani na cmentarzu, również bez pieśni czy muzyki. Msza była szybka, bez kazania. Jak powiedział ksiądz, Janusz życzył sobie, aby to była «cicha msza». Jedynym wyjątkiem były trzy nagrania recytacji Janusza do muzyki Łukasza Sabata i Julii Kotarby. W pamięci został zwłaszcza wiersz Sens jaki tego wszystkiego, który wybrzmiał bardzo smutno. Obok urny na kutym w żelazie stojaku było zdjęcie Janusza z dobrego okresu, podpartego ręką i zamyślonego. I to zdjęcie patrzącego poety zapamiętam chyba jako najważniejsze wspomnienie z tego pogrzebu. Został pochowany w grobie rodzinnym, przygotowano płytę ze skromnym napisem «Janusz Szuber poeta» z datami życia i śmierci. Potem to wszystko zostało przykryte wieńcami, więc na zdjęciach [go] nie widać. Pogrzeb przygotowała Pani Grażyna [Jarosz], która czuwała nad wszystkim i pięknie się z nami przywitała. Oczywiście był Janek, który przyjechał z Alą i Zenkiem [Ożogami]. Byli: Wojtek Ligęza, Jan Burnatowski, Antoni Libera, Bogdan Szymanik, Bogdan Tosza, Wiesław Banach, Jan Belcik, Małgosia Sienkiewicz i wielu innych. Ale generalnie myślałem, że będzie więcej ludzi. Chyba jednak nie powinno się odkładać pogrzebów. Pożegnaliśmy naszego Poetę, który pozostał w swoim «księstwie sanockim», choć nie wiem teraz, czy to jego Międzybrodzie nie było jednak lepszym miejscem”. Wiązanka od „Frazy” miała szarfę z napisem „Poecie czułej pamięci” – jak nazywaliśmy Janusza Szubera na sesji poświęconej jego twórczości, którą przygotowaliśmy na Uniwersytecie Rzeszowskim w 60 rocznicę jego urodzin, taki też tytuł miała wydana w Bibliotece „Frazy” pokonferencyjna monografia, wydana w 2009 roku.


Urna z prochami Janusa Szubera w kaplicy cmentarza w Sanoku


Pogrzeb Janusza Szubera Fot. J. Pasterski



1 sierpnia 2021

Zmarł Wiesław Kulikowski

Po długiej chorobie w szpitalu w Mielcu zmarł jeden z najwybitniejszych poetów Podkarpacia. Urodził się 1 lipca 1935 r. w Wiechotnicy-Endrychowcach koło Wołkowysk (województwo grodzieńskie). Od połowy lat pięćdziesiątych XX w. mieszkał i pracował w Mielcu. Ukończył filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie (1970). Przez wiele lat pracował jako polonista w Liceum Medycznym w Mielcu (w 1990 r. został uhonorowany Medalem Komisji Edukacji Narodowej). Poetycko zadebiutował w 1957 r. na łamach lubelskiego pisma „Kamena” i w dodatku kulturalnym „Kultura i Życie” dziennika „Sztandar Ludu”. Jego książkowym debiutem był tom Zbieranie szronu (Wydawnictwo Lubelskie, 1967). Wiersze publikował na łamach pism lokalnych i ogólnopolskich, m.in. w „Życiu Literackim, „Profilach”, „Tygodniku Kulturalnym”, „Literaturze”, „Dekadzie Literackiej”, „Sycynie”, „Toposie”. Jego dorobek obejmuje ponad dwadzieścia tomów i zbiorów wierszy, w tym wydany w serii Biblioteka „Frazy” w 1997 r. „trójksiąg”: Blisko i najbliżej, Okruchy obrazu, Dawna rozmowa z igliwiem. Ostatnimi jego książką był wydany tuż przed śmiercią tom Powrót do zburzonego domu w zamieci bzów. Poeta należał do Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy Gwoźnica i Związku Literatów Polskich (do jego rozwiązania w stanie wojennym). Został uhonorowany odznaką Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Zasłużony dla Kultury Polskiej (2019), Nagrodą Prezydenta Miasta Mielca (1994) i Prezydenta Miasta Rzeszowa w dziedzinie literatury (1996), otrzymał także „Albertusa” – nagrodę honorową Funduszu Kulturalno-Charytatywnego im. Adama Chmielowskiego – Brata Alberta w Mielcu (2003). We „Frazie” był obecny od pierwszego numeru, który otwierały jego wiersze i jest jakimś niezwykłym zrządzeniem losu, że zmarł niemal równo trzydzieści lat od ukazania się tego numeru pisma. Pojawił się później na otwarcie działu „Podkarpacie literackie” w numerze 3-4 z 2004 r., w rozmowie z Eweliną Radion, która jest autorką pracy doktorskiej na temat jego twórczości, obronionej pod kierunkiem prof. Gustawa Ostasza na Uniwersytecie Rzeszowskim. Poetka wielokrotnie nas odwiedzał w Zakładzie Literatury Polskiej XX i XXI Wieku oraz redakcji „Frazy”, nieodmiennie ubolewając nad dawnym konfliktem (z którego wyłoniło się konkurencyjne pismo „Nowa Okolica Poetów”, w którym także publikował i którego nagrodą został uhonorowany w 2006 r.), stale namawiając do ponownego połączenia sił rzeszowskiego i podkarpackiego środowiska literacko-artystycznego. Czuł się mocnym poetą, twórcą własnego poetyckiego świata, o wyrazistej i melodyjnej dykcji. Kochał naturę i sztukę (zwłaszcza muzykę poważną, był stałym bywalcem rzeszowskiej Filharmonii). Podobnie jak inni znani poeci i poetki jego pokolenia, był wnikliwym obserwatorem, który skupiał się na konkrecie, na detalu, na codzienności. W jesieni życia pozostał osobą niezależną, krytyczną, zachowującą dystans do aktualnych mód literackich, hierarchii i koterii. Choć pisało o jego poezji wnikliwie i z aprobatą wielu krytyków i badaczy poezji, jego twórczość wciąż czeka na odpowiednie do jej rangi uznanie. Pogrzeb poety odbył się 5 sierpnia 2021 r. w Mielcu.


Wiesław Kulikowski z Krystyną Lenkowską Fot. Waldemar Lenkowski


Marek Pękala, Nad urną z prochami Wiesława K.



24 lipca

Trzecia edycja konkursu na recenzję literacką im. Tymoteusza Karpowicza rozstrzygnięta

Jury w składzie: Kinga Dunin, Grzegorz Gauden, Karol Maliszewski, Wojciech Orliński, Magdalena Rabizo-Birek i Kazimiera Szczuka uzgodniło werdykt na obradach online, które odbyły się 8 czerwca 2021 r. Jury postanowiło przyznać pierwsze miejsce Igorowi Kierkoszowi za recenzję książki Kierunek zwiedzania Marcina Wichy, drugie - Marii Margielskiej za recenzję książki Serce pełne skorpionów Wojciecha Engelkinga, trzecie – Aleksandrze Góreckiej za recenzję książki Trawers Andrzeja Sosnowskiego. Trzy równorzędne wyróżnienia otrzymali: Maciej Karabon za recenzję książki Bailout Tomasza Bąka, Łukasz Żurek za recenzję książki B. Bomb Marty Kozłowskiej i Anna Fiałkowska za recenzję książki Cukry Doroty Kotas. Konkurs rozstrzygnięto i nagrody wręczono laureatom ostatniego dnia festiwalu Góry Literatury w Nowej Rudzie. Przypomnieć bowiem trzeba, że pomysłodawczynią konkursu, który organizuje Wrocławski Dom Literatury, była Olga Tokarczuk. Od tego roku festiwal Góry Literatury organizuje Fundacja Olgi Tokarczuk. Od poprzedniej edycji (z roku 2020) prace nagrodzone, wyróżnione oraz nominowane do nagród ukażą się na łamach „Frazy”. Wyjątkiem jest praca zwycięska, którą zgodnie z regulaminem publikuje magazyn „Książki”.


Laureaci konkursu na recenzję im. T. Karpowicza z Irkiem Grinem i Magdaleną Rabizo-Birek, Festiwal Góry Literatury, Pod Wiatami Włodzice, 24.07.2021 Fot. facebook.com/festiwalgoryliteratury/photos/a.2737294126537994/2964876397113098/?type=3&theater



czerwiec

Rusza XVII edycja OKP im. Kazimierza Ratonia

Galeria BWA w Olkuszu i Stowarzyszenie Fraza ogłaszają XVII Ogólnopolski Konkurs Poetycki im. Kazimierza Ratonia Olkusz 2021. Cele konkursu to: popularyzowanie poezji współczesnej, wspieranie twórców z dorobkiem i młodych talentów; propagowanie poezji ambitnej, trudnej. Konkurs jest otwarty dla wszystkich twórców, zarówno zrzeszonych, jak i będących poza związkami twórczymi. W rywalizacji nie mogą brać udziału zwycięzcy poprzednich edycji Konkursu im. Kazimierza Ratonia. Każdy z uczestników konkursu proszony jest o nadesłanie jednego zestawu wierszy zawierającego od 5 do 8 utworów (łącznie około 150 wersów) niepublikowanych w wydawnictwach zwartych i nienagrodzonych w innych konkursach – każdy utwór należy nadesłać w czterech egzemplarzach, zaopatrzony w godło (pseudonim). Godło należy umieścić także na dołączonej do zestawów zaklejonej kopercie. Wewnątrz koperty powinny się znaleźć dane osoby: imię, nazwisko, adres, numer telefonu, e-mail, wiek oraz kilka słów o ewentualnym dorobku. Do danych osobowych należy też dodać kopię dowodu wpłaty 30 zł opłaty konkursowej – konto: PKO BP 56 1020 2430 0000 8102 0043 4845 (z dopiskiem w tytule przelewu: „opłata na konkurs im. K. Ratonia w GSW BWA Olkusz”). Prace prosimy przesyłać pod adres: GSW BWA w Olkuszu, ul. Szpitalna 34, 32-300 Olkusz, z dopiskiem na kopercie „Konkurs im. K. Ratonia”. Termin nadsyłania prac upływa 30 września 2021 roku (decyduje data stempla pocztowego). Uwaga, warunkiem dopuszczenia do konkursu jest uiszczenie opłaty konkursowej. Prace nadesłane na konkurs nie będą zwracane.


Jury w składzie: Magdalena Rabizo-Birek (krytyk literacki, redaktor naczelna kwartalnika „Fraza”), Marta Podgórnik (poetka) i Janusz Radwański (poeta), wybierze najlepsze zestawy, a nagrodą będzie wydanie zwycięzcy autorskiego tomiku. Pozostali nagrodzeni oraz wyróżnieni otrzymają nagrody pieniężne i książkowe. Na nagrody przeznaczone jest ok. 6 tys. zł. Nagrodzeni i wyróżnieni zostaną poinformowani o tym fakcie listownie, telefonicznie lub e-mailem. Mecenasami konkursu są: Starostwo Powiatowe w Olkuszu, Urząd Miasta w Olkuszu, Oficyna 21, wydawca tomu Poezje Kazimierza Ratonia oraz Fundacja Kultury AFRONT. Patronat medialny: kwartalnik literacko-artystyczny „Fraza”. Laureaci I nagrody zobowiązują się dostarczyć organizatorom zestaw 30-50 wierszy. Część nakładu tomiku zwycięzcy będzie rozprowadzana przez Stowarzyszenie Literacko-Artystyczne „Fraza” i Kwartalnik Literacko-Artystyczny „Afront”. Oficjalne rozstrzygnięcie konkursu odbędzie się w listopadzie 2021 r. Organizator nie ponosi kosztów dojazdu nagrodzonych i wyróżnionych autorów. Laureaci mają za to zapewniony bezpłatny nocleg w Olkuszu. Szczegółowe informacje o konkursie im. K. Ratonia udzielane są telefonicznie: (32) 754 34 47, kom. 660 404 840 lub e-mailowo: galeriaolkusz@op.pl. Ze względu na sytuację epidemiologiczną lub budżetową organizator zastrzega sobie możliwość odwołania konkursu.



30 marca 2021

XXIX edycja OKP im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego rozstrzygnięta

Dnia 30 marca 2021 roku odbyło się posiedzenie Jury XXIX Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego o Nagrodę im. K.K. Baczyńskiego w składzie: przewodnicząca: Magdalena Rabizo-Birek; członkowie: Jakub Kornhauser, Joanna Mueller, Przemysław Owczarek, Radosław Wiśniewski; sekretarz: Sylwester Kołodziejczyk. Na konkurs nadesłano 106 zestawów. I Nagrodę przyznano Justynie Wysockiej z Krakowa za zestaw opatrzony godłem „Fiejka”; II Nagrodę przyznano Wojciechowi Kopciowi z Krakowa za zestaw opatrzony godłem „Szymon Załocha”; III Nagrodę przyznano Łukaszowi Barysowi z Pabianic za zestaw opatrzony godłem „Mocowanie wstęgi”. Nagrodę TETIS przyznano Pani Annie Piliszewskiej z Wieliczki za zestaw opatrzony godłem „Mzimu”. Cztery równorzędne wyróżnienia przyznano: Rafałowi Derdzie z Gronowa za zestaw opatrzony godłem „Termofor Jarona Laniera”; Tomaszowi Lorencowi z Łodzi za zestaw opatrzony godłem „Prawie biotop”; Joannie Nowak z Płocka za zestaw opatrzony godłem „Gereza”; Martynie Pankiewicz-Piotrowskiej z Wrocławia za zestaw opatrzony godłem „Prząśniczka”.



7 marca

Zmarł profesor Jacek Łukasiewicz

We Wrocławiu, mieście, z którym związał życie osobiste i zawodowe zmarł profesor Jacek Łukasiewicz (właśc. Petelenz-Łukasiewicz), wypróbowany przyjaciel „Frazy” i rzeszowskiej polonistyki. Po wojnie i przymusowej migracji z rodzinnego Lwowa zamieszkał w Lesznie, gdzie zaprzyjaźnił się ze swoim równolatkiem, Stanisławem Grochowiakiem. Po przedwczesnej śmierci tego wybitego pisarza poświęcił wiele uwagi dokumentowaniu i interpretacji jego dorobku. Od 1950 r. mieszkał we Wrocławiu. Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim, pracował na nim, przechodząc kolejne stopnie naukowego awansu. W latach 1974–2005 kierował Zakładami Literatury Polskiej XX wieku i Historii Literatury Polskiej po 1918 roku. Był jednym z najwybitniejszych powojennych krytyków literackich i badaczy literatury, o szerokim spektrum zainteresowań – od Mickiewicza, przez Parnickiego, po literaturę okresu socrealizmu, twórczość Herberta i Różewicza. Zawsze trzymał rękę na pulsie nowej literatury, po roku 1989 prowadził dziennik lektur, który publikował w kolejnych odsłonach na łamach „Arkusza” i „Odry”. Czytał bardzo wiele i nie zamykał się wyłącznie w kręgu pokoleniowych fascynacji, chętnie omawiał utwory autorów młodszych pokoleń. Był autorem wielu monografii, tomów esejów i szkiców, m.in. Szmaciarze i bohaterowie (1963), Zagłoba w piekle (1965), Laur i ciało (1971), Republika mieszańców (1974), Mieczysława Jastruna spotkania w czasie (1982), Oko poematu (1991), Wiersze w gazetach 19451949 (1992), Rytm, czyli powinność. Szkice o książkach i ludziach po roku 1980 (1993), Mickiewicz (1996), Herbert (2001, nominacja do Nagrody Nike 2002), Grochowiak i obrazy (2002), Ruchome cele (2003), Wiersze Adama Mickiewicza (2003), Jeden dzień w socrealizmie i inne szkice (2006), TR (2013, Nagroda Literacka Gdynia 2014), Kąt widzenia. Notatki literackie (2016), Poeta Grochowiak (2019). Jego debiutancki tom poetycki Moje i twoje ukazał się w 1959 r. Kolejne to m.in. Obraz siedzącej (1963), Zabawy zimowe (1968), Dolina (1972), Podróże (1976), Światło mijania (1988), Mali mistrzowie (1993), Czas niedopełniony (1998), Stojąca na ruinie (2011, Nagroda m. st. Warszawy 2012), Rytmy jesienne (2014, finał Nagrody Poetyckiej Orfeusz), Wiązania (2017, nominacja do nagrody Silesius 2019). Ostatnią wydaną za życia książką Profesora był tom wierszy Cięcie, wydany jesienią 2020 r. Jego oryginalna twórczość poetycka pozostawała w cieniu jego aktywności krytycznoliterackiej oraz naukowej i wciąż czeka na syntetyczne odczytania. Znajomość redakcji „Frazy” z Profesorem zaczęła się przed wielu laty. Zawsze chętnie recenzował nasze doktoraty i książki. Był recenzentem w postępowaniu doktorskim naszej redakcyjnej koleżanki Anny Jamrozek-Sowy, a potem recenzentem jej habilitacyjnej monografii o Władysławie Lechu Terleckim – Strzępy historii. Maski współczesności… (2018, notabene, temat ten jej podsunął – Terlecki był także jego bliskim przyjacielem). Wziął udział w przygotowanej przez „Frazę” i Instytut Filologii Polskiej UR konferencji „Poeta czułej pamięci”, którą zorganizowaliśmy z okazji sześćdziesiątych urodzin Janusza Szubera w maju 2008 r. (spotkał się wtedy z poetą). Stworzona przez niego dla opisu jego fenomenu osoby i twórczości kategoria „poeta towarzyski” – stała się kanonicznym sformułowanie szuberologii. Napisał obszerny, analityczny wstęp do wydanego w serii Biblioteka „Frazy” wyboru wierszy Sąd Ostateczny (2011) innego swego rówieśnika – Adama Czerniawskiego – poety, prozaika, krytyka, eseisty i tłumacza z londyńskiej grupy Kontynenty. Zrecenzował naszą obszerną, wieloautorską monografię, „Księgę” – tak ją nazwał – poświęconą Julianowi Przybosiowi w 45. rocznicę jego śmierci (Przyboś dzisiaj, 2017). Rok temu numerze 1–2 z 2020 r. wydrukowaliśmy trzy jego wiersze, z których dwa, o czym świadczą opisy pod nimi, zostały napisane w Rzeszowie 12 listopada w 2002 r., gdy Profesor przyjechał na egzamin doktorski Anny Jamrozek-Sowy. Nie udało się jej już, niestety, zrealizować pomysłu rozmowy z Profesorem dla „Frazy”. Spoczywaj w spokoju Mistrzu!



1 stycznia 2021 r.

Zmarła Dorota Filipczak

Urodzona w 1963 r. w Łodzi, zmarła tamże 1 stycznia 2021 r. Była poetką, tłumaczką, anglistką, profesorką w Zakładzie Literatury i Kultury Brytyjskiej Uniwersytetu Łódzkiego. Opublikowała siedem tomików poezji: W cieniu doskonałej pomarańczy (1994), Trzecie skrzydło anioła (1995), Orfeusz na ginekologii (1997), Ostrzyciel noży na jawie (2003), K+M+B (Biblioteka „Frazy”, 2009), Wieloświat (2016), Rozproszone gniazda czułości (2017) oraz sztukę teatralną Ludzie z przeciwka („Fraza” 2013, nr 1–2). Przełożyła na polski powieść Nadine Gordimer Broń domowa (1999). Jej wiersze, szkice i tłumaczenia ukazywały się na łamach pism: „Twórczość”, „Tygiel Kultury”, „Topos”, „Nowa Okolica Poetów” i „Literatura na Świecie”. Była członkinią Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i Polskiego Towarzystwa Badań Kanadyjskich. Zajmowała się anglojęzyczną literaturą postkolonialną, zwłaszcza kanadyjską, intertekstami biblijnymi w literaturze i feministyczną filozofią religii. Jej doktorat „The Valley of the Shadow of Death”: Biblical Intertext in Malcolm Lowry's Fiction został wydany w „The Malcolm Lowry Review” (Wilfrid Laurier University, Waterloo, Kanada). W Polsce opublikowała książki „Choćbym nawet szedł ciemną doliną...”. Inspiracje biblijne w twórczości Malcolma Lowry’ego (2003) i „Unheroic Heroines”: The Portrayal of Women in the Writings of Margaret Laurence (2007). Była także redaktorką kilku monografii zbiorowych i numerów monograficznych czasopisma naukowego „Text Matters: A Journal of Literature, Theory and Culture”, którego była w 2011 r. twórczynią i redaktorką naczelną. Z „Frazą” związała się niemal od początku jej istnienia, publikując na naszych łamach wiersze, sztukę teatralną, recenzje, eseje i przekłady. W serii Biblioteka „Frazy” ukazał się także jej ważny tom poetycki K+M+B z piękną okładką Marleny Makiel-Hedrzak. Dorota – osoba wrażliwa, mądra, odpowiedzialna i rzetelna, jedna z najwybitniejszych polskich znawczyń literatury anglojęzycznej – odeszła od nas o wiele za wcześnie…


Fot. Dorota Filipczak, ok. 2013 r. Fot. Archiwum „Frazy”


Marta Zając, Nieheroiczna bohaterka. Wspomnienie o Dorocie Filipczak





 
        © 2006-2010 FRAZA. Layout: Jaro. Realizacja: Agencja reklamowa MG Studio